/Czasopisma_139_04_301_0001.djvu

			l 


1 


NI 12. 


WILNO, 1 GRUDNIA 1933 R. 


ROK IV. 


WILEńsKI 'RZE6LQD 'RRWnICZY 


MIESIĘCZNIK 


REDf\KcJf\ i f\DMINISTRf\cJf\: Wilno, uJ. f\d. Mickiewicza 49 m. 2. 
Konto czekowe P. K. O. N!! 81.610. 
Prenumerata roczna ]0 zł., półroczna 5 zł., kwartalna 3 zł. 
Cena numeru pojedyńczego 1 zł. 


I 


Ś. P. ST f\NISŁf\ W ŁOPf\CIŃSKI. 


I 


Zmarł w wieku .lat 82, śmiało rzec można, jeden z osta- 
tnich """ohikanów tej generacji, która po calym świecie dumnie 
obnos.iła imię Polaka i nakazywała szacunek dla tego imienia. 
S. P. Stanisław Łopaciński z urodzenia należał do bardzo 
zamożnej szlachty inflanckiej, jednak w zaraniu życia tak sił: 
okoliczności złożyły, że musiał On wziąć się do pracy zarob- 
kowej zdala od zagonów rodzinnych. Po ukończeniu uniwersy- 
tetu udaje się do Kijowa. gdzie pracuje jako adwokat i odra- 
zu zdobywa dzięki swej gruntownej wiedzy, sumienności, by- 
strości umysłu oraz cechom swego charakteru jedno z pierw- 
szych miejsc wśród tamtejszej palestry. Po śmierci ojca po- 
wraca p. Stanisław do rodzinnej Sarji powiatu Dryssień- 
skiego i obejmuje zarząd tego olbrzymiego majątku, mocno 
nadszarpniętego wskutek burz politycznych. Hołdując zasadzie, 
że nie wolno Polakowi porzucać placówki kresowej, ś. p. lo- 
paciński niezmordowanie pracuje nad rozwikłaniem interesów 
i podźwignięciem swego majątku, który wkrótce dzięki energii, 
wytrwałości i pracy doprowadza do stanu kwitnącego. f\dmi- 
nistracja, nawet tak dużego majątku jak Sarja, nie mogła cał- 
kowicie pochłonąć tej miary człowieka co lopaciński, to też 
lwią część swego czasu i zdolno
ci oddllje On pracy społecz- 
nej polskiej tam, na kresach. Zadna dziedzina tej pracy nie 
jest mu obca, widzimy Go na stanowisku Prezesa Towarzystwa 
Rolniczego, Prezesa Banku Ziemian Ziemi Witebskiej (ogólnie 
znanego pod nazwą "Bank Polski") i wielu towarzystw kultural- 
no-oświlltowych i dobroczynnych. Gdy po 1905 roku otwierają 
się przed społeczeństwem polskiem szersze horyzonty, zosta- 
je wybrany ś. p. lopaciński przez szlachtę do Rady Państwa 
z ziemi Witebskiej, a następnie z ziemi Wileńskiej. 
Wojna światowa pozbawia ś. p. lopacińskiego prawie ca- 
łej Jego fortuny, lecz nie łamie mocnego ducha kresowego. 


. 


.......
		

/Czasopisma_139_04_302_0001.djvu

			302 


Przy organizacji sądownictwa 'na Wileńszczyźnie zosteje On 
powołany jako Sędzia Sądu Okręgowego, a potem Sędzia Są- 
du Rpelacyjnego. Na stanowisku Sędziego przenosi tułeczkE: 
w czasie ewakuacji sądów z Wilna, lecz nic, ani ta tułaczka, 
ani strata majątku, ani też konieczność zarobkowania na życie 
w podeszłym już wieku nie wytrąca Go z równowagi, nawet 
tam w dalekim Toruniu, przy mocno niesprzyjających warun- 
kl'Jch, odegrywa ś. p. Łopaciński wybitną rolę i zyskuje ogólną 
sympatję dzięki równemu i zawsze pogodnemu usposobieniu. 
Po wyjściu z sądownictwa służy On nadal bezinteresownie Te
 
midzie jako Sędzia honorowy. 
Wszechstronnie i gruntownie wykształcony, inteligentny, 
rozumiejący nowe prądy, zajmuje ś. p. Łopaciński zawsze wy- 
bitne stanowisko nietylko wśród ziemiaństwa, lecz również 
i w szerszych kołach demokratycznych. 
Postać zmarłego to prawdziwa postać polskiego magnata. 
Wysoki, okazały, piękny męższczyzna, ujmujący w obejściu, 
a przedewszystkiem świetnie wychowany, uprzejmy dla rów- 
nych, grzeczny dla niższych, zau sze skory do czynienia d.obra 
i do usług dla wszystkich potrzebujących Jego pomocy. Swie- 
tny i interesujący c o se u r, cecha już dzisiaj rzadko spoty- 
kana, jest ś. p. Stanisław Łopacillski zawsze duszą towarzystw8. 
Takich ludzi jak ś. p. Łopaciński już niewiele pozostl'Jło. 
to też śmierć Jego wywołała głęboki żal u wszystkich, komu 
tylko było dane z Nim się zetknąć. Szczególnie zaś boleśnie 
odczuło tę stratę starsze pokolenie, które znając dobrze p. 
Stanisława, czciło Go i kochało, wszyscy z tego pokolenia co 
jeszcze nie odeszli i którym zdrowie pozwoliło stawili się, by 
rzucić na tę symboliczną trumnę grudkę tej rodzimej ziemi, 
którą zmarły tak ukochał i dla której całe swe życie niezmor- 
dowanie pracował. L. S. 


L. SUMO ROK. 
O ubezpieczeniu adwokatury. 


Z powodu artykułu: "Przymuaowe Ubezpieczenie Adwokaturyu. _ 


W artykule drukow8nym w Nr. 11 Wileńskiego Przeglą- 
du Prawniczego p. mecenas Łuczywek porusza nader intere- 
sującą i aktualną kwestję, rozwiązujZłc ją jednak, zdaniem 
mojem. niezupełnie trafnie. 
Jak daleko mają sięgać agendy zakładów ubezpieczeń 
społecznych t. j. kto ma podleg6ć obowiązkowi asekuracji 
w tych zl'Jkładach, oraz. zasady na których te zl'Jkłady winne 
być zorganizowane, są to kwest je bl'Jrdzo zawiłe i sporne, na- 


...... 


.........
		

/Czasopisma_139_04_303_0001.djvu

			303 


- 


'eżące całkowicie do teorji i podlegające traktowaniu w płasz- 
czyźnie de lege lata. f\utor artykułu zaś, postawioną przez 
siebie kwestję, rozważa jedynie w płaszczyźnie de lege fe- 
renda, starejąc się uzasadnić swój punkt widzenia tekstem 
obowiązujących ustaw. 
Tok rozumowania Szanownego f\utora polega, zdaniem 
mojem, na stwierdzeniu faktu, że interes adwokatury, jako 
jednostki publiczno-pri]wnej, wymaga ubezpieczenia każdego 
jej członka; że dopiero prawo o lIstroju adwokatury z 1932 r. 
przekazało organom samorządu adwokackiego organizację 
wzajemnej pomocy i że nadało ono unormowaniu kwestji wza- 
jemnej pomocy znaczenie publiczno-prawne. 
Rozwijanie pierwszej tezy właściwie wykracza poza ramy, 
zakreślone przez autorlI, to też nie uzasadnia on tej tezy. 
Z dru
ą i trzecią tezą Szanownego f\utora nie mogę sic:: 
zgodzić w zupełności. 
Zdaniem mojem, autor postawiwszy apriorystyczne twier- 
-dzenie. że "dopiero prawo o ustroju adwokatury z 7.X.32 r. 
kwestję ubezpieczenia adwokatów porusza i właśnie w płasz- 
czyżnie publiczno-prawnej ją ujmuje" już następnie szuka uza- 
sadnienia swej tezy w obowiązujących ustawach. Taki sposób 
rozumowania jest specyficznie właściwy psychice adwoketa, 
z fachu którego wynika obronll apriorystycznie postawionej 
tezy, a nie analiza naukowa tekstów; kryje też ten sposób 
niebezpieczeństwo naginania tekstów do swego twierdzenie. 
Tego niebezpieczeństwa nie uniknął w swym artykule autor. 
Przedewszystkiem więc nie dopiero prawo o ustroju ad- 
wokatury z 1932 r. porusza kwestję o ubezpieczeniu adwoka- 
tów, a kwestję tę unormował Dekret w przedmiocie statutu 
tymczasowego Palestry Państwa Polskiego z 24.XłI.18 r., który 
wart. 2J stanowi, że "przy Radzie f\dwokackiej może być 
utworzony fundusz zapomogowy dla członków palestry i ich 
rodzin. Odpowiednie przepisy ustali Zgromadzenie Walne"; 
art. 24-że Rada zarządza wszelkiemi funduszami łzby f\dwo- 
1	
			

/Czasopisma_139_04_304_0001.djvu

			304 


ustawa zaś z 1918 r. zostawia orzeczenie o tem kompetencji 
ogólnego zebrania, również i tu nie zachodzi merytoryczna 
różnica. Widzimy więc, że żadnej istotnej inowacji nowa usta- 
wa nie wnosi. Co zaś do organizacji i zasad tej organizacji to 
obie ustawy pozostawiają w zupełności to decyzji wa'nego 
zebrania. 
Poza tą nieścisłością, polegającą na tern, że kwest ja ubez- 
pieczenia członków adwokatury nie została rozstrzygnięta do. 
piero w 1932 r., i drugie twierdzenie autora, mianowicie, że usta- 
wa z 1932 r. nadała ubezpieczeniu charakter publiczno-prawny 
nie zna
duje potwierdzenia w cytowanych przez autora tek- 
stach. Przeciwnie, jak już na to wskazano wyżej, jak charak- 
ter organizacji samopomocy tak też i samą organizację, tak 
jak i dawniej, całkowicie pozostawia się decyzji ogólnego zgro- 
madzenia, które zatwierdza odnośny statut. Część II art. 27, 
na którą autor zwraca szczególną uwagę, zdaniem mojem, nie 
może mieć dla rozstrzygnięcia tej kwestji zasadniczego zna- 
czenia, artykuł ten jest raczej tylko pewnym sposobem zre- 
dagowania myśli, że od przymusu świadczeń na rzecz samo- 
pomocy wolni są ci, co już opłacają na taki sam cel składki. 
Poza powołaniem się na odnośne przypisy ustawy o ustro- 
ju adwokatury z 1932 r., mecenas Łuczywek szuka uzasadnienia 
w określeniu pojęcia ubezpieczenia społecznego, podanego, 
rzekomo przez Rozporządzenie z 22.111.28 r. Należy podkreślić. 
że wskazane Rozporządzenie wcale nie podaje tego określe- 
nia, jedynie określa jakie Zakłady Ubezpieczeniowe uważane 
są za zakłady ubezpieczeń społecznych w rozumieniu Roz- 
porzą
izenia z mocą ustawy z 26.1.28 r. o kontroli ubezpieczeń. 
Ze zachodzi różnica między pojęciem ubezpieczenie a po- 
jęciem Zakład Ubezpieczenia chyba nie potrzebuje dowodze- 
nia. Należy tu jedynie podkreślić, że cytowane Rozporządze- 
nie mówi, iż jego określenie tych zakładów dotyczy tylko 
kwestji unormowanych ustawą, na mocy której zostało to roz- 
porządzenie wydane. Takich przykładów określeń pewnych po- 
jęć przez rozporządzenie lub ustawę mamy całą moc, tak na- 
przykład ustawa z 7.111.32 r. o rybolówstwie wart. 1 stanowi: 
"rybołówstwo, w rozumieniu niniejszej ustawy, oznacza za. 
właszczanie ryb i raków przez ich łowienie w wodach niez
m- 
kniętych", innemi słowy, że w rozumieniu tej ustawy rak jest _ 
rybą, jednak nikomu chyba nie przyjdzie do głowy zastoso- 
wywać tego kryterjum w innych dziedzinach, nie przewidzia- 
nych w tej ustawie; tak samo i w danym wypadku nie należy 
określonego w rozporządzeniu pojęcia stosować do całkiem 
innej dziedziny. 
Ostatni argument, już natury więcej teoretycznej, którym 
operuje autor to - przymus, uważając tę cechę za właściwą 
stosunkom publiczno-prawnym. Ten swój argument autor czer- 
pie również z cytowanego już rozporządzenia w p. 1 9 1, któ- 


........
		

/Czasopisma_139_04_305_0001.djvu

			.. 


.. 


........ 


305 


rego to rozporządzenia jest mowa o przymusie prawno-pu- 
blicznym, a więc nawet i tu ta cecha nie jest wskazana jako 
charakterystyczna cecha stosunków publiczno-prawnych, a je- 
dynie przymus został nazwany tem mianem. O ile weźmiemy 
tę kwestję ze stanowiska teorji, to jak wiadomo określeń sto- 
sunku publiczno-prawnego jest moc. żadne jednak nie uzy- 
skało prawa obywatelstwa, innemi słowy, żadnej teorji nie 
udało się znaleźć tych cech, które odróżniają ten stosunek 
od jemu pokrewnych. Przymus rzeczywiście jest jedną z cech 
publiczno-prawnego stosunku, lecz nie obcy on jest i innym 
stosunkom. Naprzykład widzimy ten przymus w ustawie o ochro- 
nie lokatorów, w myśl której wolę stron zastępuje przepis 
ustawy. jednak stosunek między właścicielem a lokatorem nie 
przestaje być przez to prywatno-prawnym. mnożenie przykła- 
dów jest tu zbędnem, bowiem w takiej lub innej formie przy- 
mus widzimy prawie we wszystkich stosunkach prywatno- 
prawnych. 
Reasumując powyższe, należy przyjść do wniosku, że 
ustawa z 1932 r. nie nadała wzajemnej pomocy adwokatów 
charakteru publiczno-prawnego w rozumieniu rozporządzenia 
z 22.111.28 r. Możnaby szukać uzasadnienia nieco odmiennej 
tezy, że wzajemna pomoc adwokatów w rozumieniu ustaw 
z 1918 i 1932 r. ma charakter publiczno-prawny lub mieszany, 
z tern, że organem, który decyduje o formie i treści tej sa- 
mopomocy jest walne zgromadzenie adwokatów, działające w cha- 
Takterze organu samorządu adwokackiego, na który została 
przelana przez ustawę część władzy państwowej i że stosunki 
wynikające z postanowień tego organu mają charakter publicz. 
no-prawny. Jednak i tak zmodyfikowana teza pozostaje sporną, 
trudno bowiem przeprowadzić ścisłą gran;cę między postano- 
wieniami walnego zgromadzenia, działającego w charakterze 
władzy, a postanowieniami tej samej instytucji działającej 
w innym charakterze. 
Przypuszczam, że najwłaściwiej przyznać samopomocy 
adwokackiej charakter mieszany, jak to teorja przyznała wy- 
właszczeniu na cele publiczne, oraz nadać tej samopomocy 
najwięcej giętkie formy, na jakie tylko pozwoli praktyka. 
Dla ujęcia całoksztaltu artykułu należałoby poddać ana- 
lizie kwest je techniczno-asekuracyjne, zarysowane w ogólnych 
konturach w artykule i rozwinięte w statucie podanym w tym 
samym numerze Przeglądu. Omówienie tej kwestji, również 
mającej bardzo donośne znaczenie, pozostawiam kompetent- 
niejszym odemnie.
		

/Czasopisma_139_04_306_0001.djvu

			306 


Orzecznictwo cywilne 

 Jedno powolanie się na obliczenie strony, dokonane w skar- 
dze apelacyjnej, bez przytoczenia motywów podzielenia przez 
Sqd wniosków apelujqcego, stanowi uchybienie art. 711 U. P. C. 
(Orzeczenie Izby I.S.N. z dn. 21. VI. 1933 w spr. Nr. I. C. 
1640/32). 
Z u z a s a d n i e n i a: 
Sąd f\pelacyjny w Wilnie uchylił uwzględniający powó- 
dztwo wyrok Sądu Okręgowego i roszczenie powodowe cddll- 
!ił z założenia, iż pozwana, posiadając sporną nieruchomość 
więcej niż 10 lat. nabyła do niej prawo własności, zawieszenie 
zaś biegu przedawnienia. przewidzianego ustawą (dekretem 
z dnia 16/1. 1919, ogłoszonym VI DziE'nniku Ustaw za 1919 r. 
Nr. 9 poz. 121, nie zaś ukazem cesarskim z 1914 r., na który 
mylnie Sad się powołuje, por. orzecz. S. Najw. 31,'76) nie 
miało w przypadku zgodnie z obliczeniem, zawartem w skar- 
dze apelacyjnej, żadnego znllczenia, gdyż w myśl wspomr.ia- 
nego obliczenia nawet przy zastosowaniu zawieszenill okres 
przedawnienia dla powodów upłynął, wszakże wywody Sqdu 
f\pelacyjnego nie mogą być uznane za dostatecznie uzasadnio- 
ne, ponieważ podniesiona przez powodów kwest ja zawieszenia 
biegu przedawnienia umllrzającego miała zasadnicze w sporze 
znaczenie i winna b jła być przez Sąd f\pelacyjny rozpoznana 
nll podstawie własnych ustaleń i wywodów, jedno powołanie 
się na obliczenie strony, dokonane w skardze apelacyjnej. 
bez przytoczenia motywów podzielenia przez Sąd wniosków 
apelującego, jest niedostllteczne i, pozbawiając Sąd Najwyższy 
możności sprawdzenia słuszności wywodu Sądu Apelacyjnego, 
stanowi uchybienie p. 2 art. 711 U. P. c. 


Wniosek, że Sqd Polubowny nie przekroczył granic zapisu. 
niiJ ulega sprawdzeniu w postępowaniu kasacyjnem. 
Odmowa jednego z trzech arbitr6w podpisania wyrobu Sq- 
du Polubownego nie powoduje nieważności tegoż. 
(Orzeczenie Izby I.S.N. z dn. 31 VIII. 1933 w spr. Nr. I C. 
2776/32). 
Z u z a s a d n i e n i a: 
l} Wbrew wywodom skarżącego, Sąd f\pelacyjny należy- 
cie uzasadnił wniosek, iż Sąd Polubowny nie przekroczył gra- 
nic zapisu na Sąd Polubowny; wniosek ten, jako dotyczący 
okoliczności faktycznych sprawy nie ulega w myśl art. 11 U.P.c. 
sprawdzeniu w postępowaniu kasacyjnem; 2} z mocy ut. 1391 
U. P. C. odmowa jednego z trzech arbitrów podpisania wyro- 
ku nie powoduje nieważności tegoż, chociażby arbiter odmowę 



 


10. 


.. 


--
		

/Czasopisma_139_04_307_0001.djvu

			10. 


307 


.:.. 


swoją uzasadnił tem, że uważa, iż przed wydaniem wyroku 
należy przeprowadzić jeszcze pewne dowody; różnica bowiem 
zdań miE:dzy arbitrami co do potrzeby przeprowadzenia dowo- 
du ma taki sam charakter jak różnica zdań co do merytory- 
cznego rozstrzygnięcia sporu; odrzucenie więc dowodu przez 
wi
kszość arbitrów i wskutek tego brak podpisu przegłosowa- 
nego arbitra na wyroku, wbrew wywodom skargi kasacyjnej. 
j8k słusznie uznał Sąd f\pelacyjny, nie może być przyczyną 
unieważnienia wyroku Sądu Polubownego. 


Nieletni po doj5ciu do lat 17 moJe wyrażać zgodę na 
wzniesienie budynków w swoim majqtku. 
Ten, kto postawi! budynki na czudzym gruncie ma pl'GWO 
do otrzymanie kwoty, o którq podniosla się warto
ć gruntu. 
(Orzeczenie Izby I S. N. z dn. 4.V. 1933 r. w spr. Nr. Le. 
2389,'32). 
Z u z a s a d n i e n i a: 
Nie jest zasadny zarzut skarżącej, iż mając lat 18 nie 
mogla skutecznie wyrazić swej zgody na post
wienie budyn- 
ków na swym gruncie, albowiem: 1) zgc.dnie z art. 220 t. X. 
cz. 1 Zw. Pr. nieletni po dojściu do lat 17 obejmuje zarząd 
swego majątku, może przeto wyrażać zgodE: na wzniesienie 
w tym majątku budynków, oraz 2) w myśl art. 574 t. X. cz. 
1 Zw. Pr. ten, kto postawił budynki na cudzym gruncie ma 
prawo do otrzymania kwoty, o którą podniosła siE: wartość 
gruntu, niezależnie od tego czy budynki zostały wzniesione 
za zgodą właściciela gruntu czy też bez jego zgody: w myśl 
zaś art. 628 t. X. cz. 1 Zw. Pr. posiadacz w dobrej wierze 
(zła wiara nie była i nie jest przez skarżącą zarzucana) ma 
prawo do zwrotu poczynionych przezeń w cudzym majatku 
nakładów, jakkolwiek posiadał ten majątek i robił nakłady 
bez zgody właściciela gruntu. 
¥- '
rawo wspólnej własności może być nabyte przez współ- 
posiadaczów względem trzecich w drodze zasiedzenia; nabyte 
przez przedawnienie wspólne prawo wlasno
ci może skutecznie 
być bronione tak przeciw trzecim, jak i przeciw wspólnabywcom. 
PosiadanitZ moie być uskutecznione za po
rednictwem trzeciej 
osoby, bYleb 
 a ostatnia dzialala z ramienia i na rzecz po- 
siadacza. " 
(Orzecze e Izby I N. z dn. 16.V. 1933 r. w spr. Nr. Le. 
1343/32. 
Z u z CI s a d n i e n i a: 
Wysunit:ty przez rzecznika pozwanej w skardze kasacyj- 
nej zarzut, iż nabycie prawa w3pólnej własności z mocy ża- 


--
		

/Czasopisma_139_04_308_0001.djvu

			308 


siedzenia względem współposiadacza jest niemożliwe, - zasad- 
niczo jest słuszny, nie ma jednak zastosowania w przypadku 
sporu niniejszego, chodzi tu bowiem nie o nabycie przez Jan- 
kiela R. w drodze przedawnienia nieruchomości, należącej do 
Mejera S. który w takim razie musiałby swe prawo przez 
zaniechanie utracić, co oczywiście przy wspólnem posiadaniu 
byłoby niemożliwe, lecz o nabycie wespół z S. przez wspólne 
posiadanie nieruchomości, należącej do trzeciej osoby, co nie 
jest sprzeczne z prawem; skoro zatem prawo wspólnej włas- 
ności może być nabyte przez współposiadaczów względem 
trzecich w drodze zasiedzenia, prawo to musi być uszan'Jwane 
nietylko przez osoby trzecie, lecz i wzajemnie przez współna- 
bywców; należy wi
c przyjść do wniosku, że nabyte przez 
przedawnienie wspólne prawo własności może skutecznie być 
bronione tak przeciw trzecim jak i przeciw współnabywcom. 
tL _ Twierdzenie skarżącego, iż spadkodawca powódki nie 
mógł nabyć prawa przez przedawnienie, albowiem nie posia- 
dał spornej nieruchomości bezpośrednio, lecz jedynie, jak to 
Sąd ustalił, otrzymywał płynące z niej dochody, t. j. ze spor- 
nego przedmiotu korzystał, nie jest zasadne, wbrew bowiem 

 mniemaniu skarżącego, posiadanie jako faktyczne panowanie 
nad przedmiotem niekoniecznie winno się wyrażać w bezpoś- 
rednim doń stosunku; może natomiast uskuteczniać się za 
pośrednictwem trzeciej osoby, byleby ta ostatnia działała z ra- 
mienia i na rzecz posiadacza, co zaś do tego czy spadkodaw- 
ca powódki, a po nim ona sama, otrzymując dochody z nie- 
ruchomości, czynili to jako posiadacze na prawie własności 
(art. 560 t. X. cz. 1 Zw. Pr.), czy też tylko w charakterze użyt- 
kowników, to kwest ja ta, jako dotycząca okoliczności czynu 
zależała od wyrozumienia Sądu; wywód jego, iż otrzymując 
dochody z domu za pośrednictwem brata Jankiel R. wykonał 
swoje z nim współposiadanie, uchyla się z pod kontroli kasa- 
cyjnej; okoliczność zaś, iż S. gospodarował na spornej nit>ru- 
chomości i posiadał ją jednocześnie w swojem. i brata imie- 
niu, nie zawiera nic sprzecznego z zasadami prawa i dlatego 
zarzut w tym przedmiocie skarżącego winien być uznany za 
pozbawiony podstaw. 


Testament może nie być dyktowany przez samego testa- 
byleby zostal przez niego ustnie potwierdzony i podpisany. 
Opierajqc ustalenia swe na caloksztalcie zeznań 
wiadk6w, 
Sqd nie ma potrzeby omawiać zosobna każdego zeznania. 
(Orzeczenie Izby I 5., N. z dn. 16.V.1933 w spr. Nr. I. C. 
2146/32). 
Z usadnienia; 
W brew mniemaniu skarżących, z przepisu art. 1046 t. X, 
cz. I Zw. Pr., stanowiącego, iż testament może być pisany 


'" 


.. 


---
		

/Czasopisma_139_04_309_0001.djvu

			... 


309 


przel inną osobę ze słów testatora bynajmniej nie wynika, 
aby treść testamentu winna była być koniecznie podyktowana 
przez samego testatora; w wypadkach sporządzania testamen- 
tu podczas ciężkiej choroby testatora cz
stokroć byłoby to 
niemożliwe ze wzgl
du na stan fizyczny zapisodawcy; przepis 
powyższy wymaga jedynie ustnego przez testatora potwier- 
dzenia treści testamentu i następnie jego podpisania, przez 
co zgodność testamentu z ostatnią wolą testatora dostatecz- 
nie ma być ustalona; 
skoro Sąd na podstawie całokształtu zeznań świadków 
uznał, iż treść testamentu odpowiadała woli testatora, okolicz- 
ność iż spadkobiercy byli przy spisllniu testllmentu obecni 
i wyrażali swe życzenia co do granic ziemi testowanej, jak 
słusznie Sąd wywodzi, nie mogłll wpłynąć na ważność testa- 
mentu; wbrew twierdzeniu skarżących, Sąd Rpelacyjny rozpoz- 
nał okoliczności, przez powodów powołane, w przedmiocie 
udziału spadkobierców w zredagowaniu testamentu, lecz uznał 
je za niemające znaczenia; 
opiera jąc ustalenie swe co do zgodności treści testamentu 
z wolą testatora, na całokształcie zeznań świadków. Sąd nie 
miał potrzeby każdego zeznania zosobna omawiać. twierdze- 
nie więc skarżących o pominięciu zeznań świadków w skardze 
przytoczonych nie ma podstawy. 


I Wyjazd do Rosji przed wprowadzeniem ustroju sowieCkie- ) 
go nie stwarza domniemania posiadania obywatelstwa sowiec- 
kiego. 
{ (Orzeczenie Izby I, S. N. z dn. 31.V.33 w spr. Nr. I. C. 
2145/33). 
Z u z a s a d n i e n i a. 
Jak Sąd Najwyższy już miał sposobność wyjaśnić (orzecz. 
22.XI. 1932 w spr. Nr. 205/32), okoliczność, że powodowie 
niegdyś jeszcze przed wprowadzeniem ustroju sowieckiego 
do Rosji wyjechali i są niewiadomi z pobytu, bynajmniej nie 
uprawnia do wniosku, iż w chwili obecnej tam przebywają. 
skoro nie zostało stwierdzone. iż po powstaniu Z.S.S.R. wo- 
góle na terytorjum tego państwa pozostawali; wobec powyż- 
- szego nie zllchodziła podstawa do uznania powodów za oby- 
wateli sowieckich i odsyłania ich z powództwem na drogę, 
wskazaną wart. XVII Traktatu Ryskiego. 


Przebywanie na gruncie w charakterze glowy gospodarstwa 
'" chwili wydania ukazu z 9.Xl. 1906 r. stwarza prawo wlasna. 
kci do tego gruntu równie ż-"v;;(;ije śmierci przed wejściem w źy.' 
\ prawu z 14. VI. 1910 r. 


--
		

/Czasopisma_139_04_310_0001.djvu

			310 


- 


Niezgloszenie się spadkobiercy po spadek w razie sl1l1erci 
jego przed uplywem terminu lO-letniego nie odbiera możno$ci 
jego następcom zgloszenia się po tenże spadek w tymte terminie. 
Zrzeczenie się prawa do majątku spadkowego przez opie
 
kuna nieletn;ego stanu wlo$ciańskiego mogło nastąpić jedynie za 
zezwoleniem gromady. 
(Orzeczenie Izby I S. N. z dn. 4.V/7.VI.1933 r. w spr. 
C. I. 151/33). 


	
			

/Czasopisma_139_04_311_0001.djvu

			- 


311 


s P R O S T O W A" I E. 


W Nr. 9 na str. 231 w wierszu 14-15 od góry mylnie wydru- 
kowano: "w okresie 2-ch tygodni od upływu terminu na uza- 
sadnienie", powinno być "w okresie 2-ch tygodni od upływu 
terminu na zaskarżenie". 


.... 


Tezy z orzeczeń Izb,ł, I Sądu Najwyzszego. 


Przyrzeczenie sprzedaży majątku, nie będącego Je- 
szcze własnością zobowiązanego. 
Art. 1384, 1386 i 1679 t. X. cz. / Zw. Pr. 
 
Żaden Przepis prawa nie zabrania zobowiązywać się (przy- 
rzekać) do sprzedaży majątku, który nie jest jeszcze własno- 
ścią zobowiązanego (por. art. 16n t. X, cz. 1 Zw. Pr.). 
Z dn. 4.1V.1933 r. w spr. N. J. C. 1042/32). 


Przerachowanie - darowizna sumy hipotecznej 2 ob- 
ciążeniem jej części odsetkami na rzecz osoby trzeciej. 
{j 34 ust. 2 rozp. o prz
rach. 
Przepis ustępu 2934 rozp. o przerach. dotyczy kapitałów 
niewymagalnych, zabezpieczonych na hipotece nieruchomości 
dłużnika, obowiązanego do płacenia tylko odsetek; obciążenie 
zaś obdarowanego w akcie darowizny sumy hipotecznej obo- 
wiązkiem opłacania od określonej jej części, jako kapitału 
wieczystego, odsetek na rzecz osoby trzeciej, stanowi preten- 
sję osobistą, niepodpadającą pod powyższy przepis. 
(Z dn. 12.1V.1933 r. w spr. N. J. C. 906,'32). 


Dzierżawa wieczysta - podstawa prawna określenia 
wynagrodzenia za korzystanie z gruntu na prawie 
wieczysto-czynszowem. 
'" Art. 2 cz. / ust. z 21.1X.1922 r. (Dz. Ust. poz. 822). 
Wynagrodzenie za korzystanie z gruntu, o ile stosunek 
między stronami był wieczysto-czynszowy, nie może uyć usta- 
lane na podstawie cz. I, art. 2 ustawy z 21 września 1922 r. 
(Dz. U. poz. 822), która ma zastosowanie jedynie do dzier- 
żawców gruntów i nie może dotyczyć osób, posiadających nie- 
ruchomości na" prawie wieczysto-czynszowem. 
(Z dn. 10.lV.1933 r. w spr. N. J. C. 1041/32). 


---
		

/Czasopisma_139_04_312_0001.djvu

			312 


...- 


Charakter przywilejów dla zasłużonych pracowników 
folwarcznych. 
Art. 44 ustawy z dn. 28.'><11.1925 r. o wykonaniu reformy rolnej 
(Dz. U. p. 1-1926 1'.). 
Przewidziane w umowach zbiorowych i wart. 44 powyż- 
szej ustawy przywileje dla zasłużonych pracowników folwarcz- .. 
nych, t. j. takich, którzy pracowali u dotychczasowego właści- 
ciela lub w danym majątku nie mniej, niż 25 lat, stanowią 
wyjątkowe uprawnienia dla tych pracowników, nie mogą wit:c 
być rozszerzane tak daleko, iżby mogły one przysługiwać rów- 
nież pracownikom, którzy dopuścili sit: kradzieży lub przenie- 
wierzenia, tacy bowiem pracownicy nie mogą być wogóle 
uznani za zasłużonych pracowników folwarcznych. 
(Z dn. 16.V,1933 r. w spr. C. I. 501/33). 


Charakter zakładu pracy a dział pracy, będący mIeJ- 
scem zatrudnienia pracownika. 
Art. 1 ustawy z 18.X11.1919 r. o czasie pracy w przemy
le 
i handlu (D. U. Nr. 2 z 1920 r. poz. 7). 
O charakterze zakładu pracy, w którym pracuje pracow- 
nik, decyduje z punktu widzenia zastosowania ustawy o czasie 
pracy w przemyśle i handlu, charakter działu pracy, w którym 
on jest zatrudniony, a nie sposób przemysłowy prowadzenia 
instytucji, w której skład wchodzi ten dział pracy. 
(Z dn. 9.V.1933 r. w spr. N. I. C. 1479/32). 


Charak.ter pracy-sprawdzanie liczników i wystawianie 
rachunków. 
Art. 2 ust. 6 rozp. z 16.111.28 o umowie o pracę pracowników 
umyslowych (D. U. Nr. 35 poz. 323). 
Samo sprawdzanie liczników i inkasowanie należytości 
bez obliczania należności za prąd, wystawiania rachunków 
i sporządzania wykazów zainkasowanych należności, nie mają 
charakteru pracy umysłowej. 
 
(Z dn. 26.IV.1933 r. w spr. N. I. C. 2766/32). 


Wypowiedzenie umowy o pracę. 
Art. 13 i 21 rozp. z 16.1/1.1928 r. o umowie o pracę pracowni- 
ków umyslowych (Oz. Ust. Nr. 35 poz. 323) i 1134 K. C. 
Wypowiedzenie zawartej umowy o pracę lub części tejże 
winno być wyraźne i ujęte bądż w formę wymówienia ustnego. 


---
		

/Czasopisma_139_04_313_0001.djvu

			..... 


4. 


--. 


--- 


313 


bądź też w formę pisemną, nie może natomiast być milczące 
i wypływać z samego faktu niewypłacenia pracownikowi umó- 
wionego wynagrodzenia lub jego części. 
(Z dn. 4.V.1933 r. w spr. N. I. C. 2691/32-2693/32). 


Nieuczciwe postępowanie pracownika jako przyczyna 
niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę. 
Art. 32 rozp. Prez. Rz. z dn. 16.lll.1928 r. o umowie o pracę 
pracownik6w umys/owych (Dz. U. poz. 323). 
Wyliczenie przypadków, uprawniających pracodawcę do 
niezwłocznego rozwiązania umowy jest tylko przykładowe. a nie 
wyczerpujące, to też przyjąć należy, że pracodawca ma prawo 
rozwiązać umow
 w przypadku nieuczciwego post
powania 
pracownika w związku z wykonywaniem obowiązków pracy, 
przyczem bez znaczenia jest, że zachowanie się pracownika 
nie było ze szkodą majątkową dla pracodawcy, gdyż praco- 
dawca nie jest obowiązany tolerować nieuczciwości pracowni- 
ka dlatego tylko, że z tego powodu sam nie ponosi szkody 
materjalnej. 
(Z dn. 25.VII.1933 r. w spr. N. I. C. 406/33). 


Początek biegu terminu miesięcznego do niezwłocz- 
nego rozwiązania umowy o pracę z ważnej przyczyny. 
Art. 36 ust. 2 rozp. Prez. Rz. z 16./l1.1928 r. o umowie o pracę 
pracowników umyslowych. 
Prekluzyjny termin miesięczny przewidziany w ust. 2 art. 
36 powyższe!=!o rozporządzenia liczy sit: dopiero od dnia, w któ- 
rym pracownik po ustaniu choroby z!=!łosił si
 do pracy, a nie 
od dnia upływu 3-miesięcznego okresu choroby. 
(Z dn. 18.V.1933 r. w spr. I. C. 2545/33). 


Odszkodowanie przy niezwł0cznem przeniesieniu pra- 
cownika na emeryturę. 
Art. 39 l'ozp. Prez. Rz. z 16.ll1.1928 r. o umowie o pracę pra- 
cownik6w umyslowych (Dz. U. Nr. 35 poz. 32J/28). 
Pracownik przeniesiony niezwłocznie na emeryturę bez 
uzasadnionego powodu lub bez swego żądania może domagać 
się odszkodowania przewidzianego wart. 39 rozp. Prez. Rz. 
z dn. 16.111.1928 r. o umowie o pracę pracowników umysłowych. 
(Z dn. 14.V1.1933 r. w spr. C. I. 199/33).
		

/Czasopisma_139_04_314_0001.djvu

			-- 


314 


Żądanie zawieszenia postępowania w Sądzie Naj- 
wyższym. 
Art. 21 ust. 2 Ustawy z dn. 18.111.32 r. o uregulowaniu prawa 
własności gruntów, oddanych w drodze parcelacji w posiadanie- 
nabywców (Dz. U. poz. 308). 
Ust. 2 art. 21 Ustawy z 18 marca 1932 (Dz. Ust. poz. 
308), przewidujący, że z chwilą wszczęcia postępowania na pod- 
stawie tej ustawy będ
ce w toku, spory wynikłe, między inne- 
mi, z tytułu zbycia działek, co do których postępowanie to 
zostało wszczęte, ulegają zawieszel1iu do czasu zakończenia 
pomienionego postępowania, nie może mieć zastosowania do 
spraw, toczących się w Sądzie Najwyższym. 
(Z dn. 11.\1.1933 r. w spr. N. I. C. 1088/32 r.) 


..a... 


Orzecznictwo karne. 


Tezy z orzeczeń Izby II Sądu Najwyższego. 


Art. 20 k. k. 
Nieznajomość przepisów, dotyczących zakazu polowania 
w czasie ochronnym nie stanowi błędu w rozumieniu 9 1 art. 
20 k.k., lecz błąd co do prawa w rozumieniu 92 tegoż artykułu. 
(Z dn. 24.VII.1933 r. w spr. 1 K. 404/33). 
Art. 26 k. k. 
Polecenie oparte na partyjnej dyscyplinie, jest wyraźną 
formą podżegania. 
(Z dn. 27.IX.1933 r. w spr. 2 K. 586/33). 
Art. 104 Konstytucji w zwiqzku z art. 170 k. k' 
1. Swoboda wyrażania swoich myśli przewidziana wart. 
104 Konstytucji nie jest bezwzlędna, lecz o tyle tylko, jeśli 
nie narusza przepisów prawa. 
2. Do zastosowania art. 170 k. k. nie jest komeczne, aby 
rozpowszechnione fałszywe wiadomości rzeczywiście wywołały 
niepokój publiczny, wystarcza, żeby wiadomości te ze względu 
na swój charakter mogły wywołać taki niepokój. 
(Z dn. 31.V11.1933 r. w spr. 2 K. 504/33). 
Art. 187 k. k. 
1. Możliwość zakwestjonowania mocy dowodowej doku
 
mentu z punktu widzenia prawa cywilnego nie pozbawia pod- 
robienia go cech fałszu, o ile tylko dokument ten stanowi do- 
wód okoliczności mogącej mieć znaczenie prawne (9 3 art. 
91 k. k.). 


-
		

/Czasopisma_139_04_315_0001.djvu

			.... 


..... 


- 


315 


2. Sprawca podrobienia lub przerobienia przedmiotu, któ- 
ry dokumentem ma się dopiero stać, odpowiada za fałsz na- 
wet gdyby ten przedmiot dokumentem się nie stał. 
3. W myśl art. 187 k. k. możliwe jest sfałszowanie umo- 
wy prywatnej, stanowiącej dowód zobowiązania tylko między 
stronami a nie wobec osób trzecich. 
(Z dn. 18.1X.1933 r. w spr. ł K. 483/33). 
Art. 225 
 2 k. k. 
Pod przepis 9 2 art. 225 k.k. podpada w przeciwieństwie 
do 9 1 art. 225 k. k. zabójstwo, dokonane w warunkach tak 
silnego zmącenia sfery uczuciowej sprawcy i rozluźnienia 
w związku z tem jego hamulców woli, że zabójstwo przedsta- 
wia się właśnie, jako wynik tych szczególnych warunków, bez 
których zamiar przestępny, gdyby nawet powstał, nie dojrzałby 
do wykonania, nie uzewnętrzniłby się w czynie. 
(Z dn. 9.VIII.1933 r. w spr. 3 K. 522/33). 
Art. 262 i 292 oraz 
 2 art. 286 k. k. 
Pobranie przez urzędnika i obrócenie na swoją korzyść 
grzywien, umorzonych z mocy amnestji, stanowi przestępstwo 
z 9 2 art. 286 i art. 292 k. 1<. 
(Z dn. 21.VIII.1933 r. VI spr. 2. K. 518/33). 
A"t. 282 k. k. 
Omłócenie zajętych stert pszenicy nie dowodzi ani ukry- 
cia, ani zniszczenia, ani jakiegokolwiek obniżenia wartości 
mienia, nie może więc służyć za podstawę do zarzutu ukrycia 
przed licytacją tych stert w celu udaremnienia egzekucji. 
(Z dn. 11.IX.1933 r. w spr. 1 K. 48'J/33). 
Art. 114 u. k. s. 
Dla bytu przestępstwa, przewidzianego wart. 114 u. k. s. 
koniecznem jest, aby oprócz losowości, loterja była obliczona 
chociażby na pośredni zysk i nosiła charakter publiczny w sen- 
sie powszechnej dostępności do uczestnictwa w grze. 
(Z dn. 31.V1I1.1933 r. w spr. 2 K. 676/33). 
A,'t. 1 lit. "ali ustawy z 15 lipca 1925 1'., poz. 550. 
1. Za zysk w rozumieniu art. 1 lit. ..a" ustawy o państw. 
podat. przemysł. nie można uważać przychodu, jaki daje przed- 
siębiorstwo, przeznaczonego na pokrycie wydatków związanych 
z prowadzeniem przedsiębiorstwa i t. p. 
2. Rzeźnia rytualna, mając na celu zaspokojenie potrzeb 
religijnych członków gminy, nie jest przedsiębiorstwem na zysk 
obliczonem w rozumieniu art. 1 lit. "a" ustawy o państw. 
podat. przemysł. 
(Z tln. 31.VIII.1933 r. w spr. 2 K 564/33).
		

/Czasopisma_139_04_316_0001.djvu

			316 


Art. 1. 10, 23 i 98 ust. o p. p. p. z dnia 15.Vll.1925 poz. 550. 
Posiadanie stałych odbiorców prądu elektrycznego oraz 
inkasowanie od nich należności za prąd nadają elektrowni 
charak.er przedsiębiorstwa, wymagającego wykupienia świade- 
ctwa przemysłowego, niezależnie od tego, czy i w jakiej mie- 
rze ewentualnie obliczony zysk został osiągnięty, czy też pro- 
wadzenie przedsiębiorstwa połączone jest ze stratami. 
(Z dn. 7.VII1.33 r. w spr. 1 K. 405/33). 
Art. 2 ust. o państw. pod. przem. 
Nietylko zawodowym rolnikom i dzierżawcom, lecz każ- 
demu uprawiającemu gospodarstwo rolne, choćby ubocznie, 
przysługuje prawo wart. 2 ustawy o państwowym podatku 
przemysłowym przewidziane. 
(Z dn. 3.11.1933 r. w spr. II. 4 K. 1107/32). 
Art. 11 ust. o państw. pod. przem. 
Za pomieszczenie w rozumieniu art. 11 ust. o państw. 
pod. przem. nie może uchodzić wóz, ani zwyczajny stół. 
Wyposażony w urządzenie ochrony i mający cechy trwa- 
łości stragan podpada pod pojęcie odrębnego zakładu han- 
dlowego. 
(Z dn. 3.11.1933 r. w spr. II. 4 K. 1107/32). 
Art. 23 ust. o państw. pod. przem. (zał. I A. 1/). 
PrllCa właściciela lub zastępującego go członka rodziny 
nie ma żadnego wpływu na wysokość kategorji przedsiębior- 
stwa handlu towarowego. 
(Z dn. 17.11.1933 r. w spr. II. 4 K. 1149/32). 
Art. 23 ust. o państw. pod. przem. (za/. cz. 11. A kat. 11 p. 2 j.) 
Ze stylizacji cz. II f\ kat. II zał. do art. 23 ust. o państw. 
pod. przem. wynika, że moment używania ubrClń do pracy co- 
dziennej odnosi się zarówno do ubrań ludowych jak i do ubrań 
robotniczych. 
(Z dn. 3.111.1933 r. w spr. II. 4 K. 45/33). 
Art. 23 ust. o państw. pod. przem. 
O ilości robotników rozstrzyga ich liczba. dziennie zajęta 
w przedsiębiorstwie przemysłowem, a nie przeciętna liczba ich 
w roku. 
(Z dn. 10.1.1933 r. w spr. II. 4 K. 1028/32). 
Art. 23 (za/.) ust. o państw. pod. przem. 
Zakłady handlowe, w których obok sprzedaży konsulTlen- 
tom dokonywa się także sprzedaży przemysłowcom w ilościach 
wprawdzie większych, ale nie w partjach (np. mąki w workach
		

/Czasopisma_139_04_317_0001.djvu

			317 


piekarzom) winny być prowadzone na podstawie świadectwa 
przemysłowego II klit. handl. 
(Z dn. 24.1.1933 r. w spr. II. 4 K. 1085/32). 
Art. 23 (zal.) ust. o p. p. p. 
Wykonywujący zajęcie rzemieślnicze (pracownia rzemieśl- 
nicza), prowadzone przez samego tylko właściciela lub przy 
pomocy jednej siły postronnej (członków rodziny, siły najem- 
nej), nie jest obowiązany do wykupienia świadedwa przemy- 
słowego. 
(Z dn. 28.11.1933 r. w spr. II. 4 K. 18/33). 
Art. 47 i g6 ust. o państw. pod. przem. 
Przepisy ustawy o podatku przemysłowym, nakładające 
obowiązek na przedsiębiorstwa dozwolenill przeglądania ksiąg 
i dokumentów na mocy art. 47 ustawy o państwowym podat- 
ku przemysłowym. stanowią integralną część przepisów art. 96 
ustawy o państw. podatku przemysłowym i mają charakter 
ustawy karnej, wobec czego nieznajomością tych przepisów 
nikt nie może się skutecznie bronić. 
W myśl art. 47 urzędnicy skarbowi mogą przeglądać nie- 
tylko księgi i zapiski, dotyczące towarów sprzedanych, zasta- 
wionych i t. d., lecz wogóle wszelkie księgi i zapiski wraz 
z odnośnemi dokumentami, potrzebne do ustalenia towllro- 
wych obrotów przedsiębiorstw. 
(Z dn. 7.11.1933 r. w spr. II. 4 K. 1116/32). 
Art. gS ust. o państw. pod. przem. 
Okoliczność, że pewne przedsiębiorstwo jest w stadjum 
likwidacji, nie uzasadnia ani zwolnienia ani żadnych ulg w za- 
kresie nabywania świadectwa przemysłowego. 
(Z dn. 2.XII.1932 r. w spr. II. 4 K. 888/32). 
Art. 98 ust. o państw. pod. przem. 
Przewidywanie przez oskarżonego przyznania mu ulgi 
podfltkowej, oparte na uprzednich decyzjach władzy, przyzna- 
jących ulgi za lata ubiegłe. nie upoważnia oskarżonego do 
świadomego wykupienia niewłaściwego świadectwa przemy- 
słowego. 
(Z dn. 14.11.1933 r. w spr. II. 4 K. 1163/32). 
Art. 98 ust. o państw. pod. przem. 
Kto poda w deklaracji niższą cenę świadectwa przemy- 
słowego i wykupi nienależyte świlldectwo, odpowiada z art. 98 
ust. o państw. pod. przem., choćby określił zgodnie z prawdą 
cechy przedsiębiorstwa, wskazujące na wyższą kategorję przed- 
siębiorstwa. 
(Z dn. 21.11.1933 r. w spr. II. 4 K. 1155/32).
		

/Czasopisma_139_04_318_0001.djvu

			318 


Art. 117 ust. z dn. 15.Vll.1925 r. o państw. po dat. przemysI. 
(Dz. Ust. poz. 550), art. 40-43 li. k. s. (Dz. Ust. poz. 355). 
Specjalne przepisy o przedawnieniu przewidziane wart. 
117 ust. o państw. podat. przemysł. i ustawie karno-skarbowej 
po wprowadzeniu kodeksu karnego uchylone nie zostały. 
(Z dn. 31. VII1.1933 r. w spr. I K. 459/33). 
Art. 4 {j 1 lit. b rozp. Pr. Rz. o amnestji z 21.X.32 (D. U. 
p. 782). 
Komunalnej Kasy Oszczędności nie można podciągnąć 
ani pod pojęcie "urzędu samorządowego" ani pod pojęcie 
"przedsiębiorstwa państwowego", - jest ona bowiem conaj- 
mniej przedsiębiorstwem samorządowem, które to przedsię- 
biorstwa, jako takie, nie podpadają pod 
 1 p. b art. 4 rozp. 
o amnestji. 
(Z dn. 25.VIJ.1933 r. w spr. 3 K. 460/33). 
Art. 7 i 10 k. p. k. 
Przedsąd (prejudycja) i zawieszenie postępowania do 
czasu rozstrzygnięcia nasuwających się zagadnień nie są znane 
ustawie. 
Postanowienie sądu apelacyjnego, zapadłe na rozprawie, 
odmawiające zawieszenia postępowania, czy odroczenia spra- 
wy do czasu rozpoznania sprawy z oskarżenia świadka o zło- 
żenie fałszywego zeznania w tej sprawie, oparte było na prze- 
pisach ustawy. 
(Z dn. lO.VII/.1933 r. w spr. 1 K. 425/33). 
Art. 84 k. p. k. 
Pozbawienie oskarżonego możności korzystania z pomocy 
"wybranego" przez niego obrońcy jest uchybieniem proceso- 
wem powodującem uchylenie wyroku. 
(Z dn. 19.IX.1933 r. w spr. 1 K. 472/33). 
Art. 236 k. p. k. 
W wypadku, gdy świadek wskazuje oskarżonych określe- 
niami mowy potocznej jak np. "ten wyższy" lub "ten niższy", 
obowiązkiem sądu wyrokującogo jest ustalenia imienia i naz- 
wiska każdego oskarżonego, na którego wskazuje świadek, 
i zaznaczenie tego w protokule, chociażby w nawiaslIch. 
(Z dn. 14.VIII.1933 r. w spr. 2 K. 629/33). 
Art. 340 i 341 k. p. k. 
Strona, wnosząc o załączenie akt innej sprawy, winna 
wskazać konkretnie, co mianowicie ma być odczytane z akt 
tej sprawy na mocy art. 338-341 k. p. k. i co chce przez od- 
czytanie tych dokumentów stwierdzić. 
(Z dn. 27.IX.1933 r. w spr. 2 K. 586/33). 


- 


.... 


- 
I 


" 


- 


... 


.. 


--
		

/Czasopisma_139_04_319_0001.djvu

			.. 


\ 


.... 


319 


p. a) art. 369 k. p. k. w zw. z art. 262 k. k. 
Brak dokładnego ustalenia w wyroku wartości przywłasz- 
czonego mienia nie stanowi uchybienia z p. a) art. 369 k. p. k. 
w zw. z art. 262 k. k. 
(Z dn. 14.V1I1.1933 r. w spr. 1 K. 434/33). 
Art. 463 w związku z art. 576 f} 3 k. p. k. 
Pomimo skreślenia przez nowelę do k. p. k. z dnia 
23.V1I1.1932 r. (Dz. Ust. Nr. 73 poz. 662) wart. 576 k. p. k. 
9 3, mówiącego o prawie zaskarżenia odmowy przyznania 
prawa ubogich, prawo to istnieje z mocy art. 463 k. p. k. 
(Z dn. 8.VIII.1933 r. w spr. 1 K. 447/33). 
Art. 508, art. 226 k. p. k. 
f\rt. 508 p. b) k. p. k. nie stosuje si
 do tych oskarżo- 
nych, którzy wprawdzie w chwili otwarcia biegu terminu z art. 
226 k. p. k. byli aresztowani, lecz przed jego upływem zostali 
zwolnieni. 
Przyznanie prawa ubogich odnosi się do postępowania 
we wszystkich instancjach, bez względu na to w jakiem stad- 
jum wniosek był zgłoszony. 
W wypadku, gdy od chwili zwolnienia aresztowanego 
z więzienia do chwili upływu terminu z art. 226 k. p. k. upły- 
nął zbyt krótki okres czasu, aby oskarżony mógł zdobyć pie- 
niądze na kaucję kasacyjną lub postarać się o prawo ubogich, 
to okoliczność powyższa może być podstawą do przywrócenia 
uchybionego terminu z 9 2 art. 508 k. p. k. 
(Z dn. 7.V1I1.1933 r. w spr. 3 K. 499/33). 


Z praktyki Naczelnej Rady f\dwokackiej. 


Adwokat zaniedbujący obowiązki korporacyjne nie może 
przyjmować aplikanta do swojej kancelarji. 
f\dw. X. zwrócił siE: do Rady f\dwokackiej w Wilnie z prośbą o ze- 
zwolenie na przyjE:cie do swojej kancełarji aplikanta. Rada f\dwokacka 
na posiedzeniu z dn. 31.V. ]933 r. prośbE: tE: pozostawiła bez uwzglE:dnie- 
nill. f\dw. X. od postanowienia powyższego odwołał sil': do Rady Na- 
czelnej. 
Wydział Wykonawczy Naczelnej Rady f\dwokackiej na posiedzeniu 
w dniu 2] paidziernika 1933 roku rozpoznawał sprawE: z zażalenia adw 
X. na uchwałE: Rady f\dwokackiej w Wilnie z dnia 3] maja 1933 roku 
i zważywszy: 
że w przedmiocie uprawnień i obowiązków zarówno władz 
korporacyjnych jak i adwokatów miarodajne są wyłącznie 
przepisy prawa o ustroju adwokatury, że, według art. 106 tegoż 
prawa, kierowanie zawodowem wychowaniem i wykształceniem 
aplil	
			

/Czasopisma_139_04_320_0001.djvu

			320 


szereg lat nie dopełniał ciążących na nim obowiązków korpo- 
racyjnych i wielokrotnie za to był dyscyplinarnie karany, 
ostatnio-dwukrotnie czasowem zawieszeniem w czynnościach 
zawodowych, że wobec tego nie może zapewnić należytego 
kierowania wychowaniem i wykształceniem aplikanta (co do 
obowiązków korporacyjnych w szczególności) - 
p o s t a n o w I ł: zażalenie edw. X. pozostawić bez uwzglE:dnienia. 
Adwokaci nie mogą obok swego tytulu zaznaczać poprzed- 
nio zajmowanego stanowiska. 
Wydział Wykonawczy Naczelnej Rady f\dwokackiej w dn. 
7 października 1933 r. zważywszy: 
że adwokatowi nie wolno reklamować się; że w szczegól- 
ności jest rzeczą niedopuszczalną, by adwokat obok tytułu 
adwokata używał w sprawach i stosunkach zawodowych ja- 
kiegokolwiek innego tytułu, wywołując podejrzenie, iż czyni 
to celem zdobycia klijenteli; że z tego też względu nie można 
pozwolić, by adwokaci obok tytułu adwokackiego zaznaczali 
zajmowane poprzednio swoje stanowiska w sądownictwie, 
prol<_uraturze lub administracji, np. "b. sędzia, b. prokurator"
 
że, według posiadanych przez Wydział Wykonawczy wiado- 
mości, zasady powyższe częstokroć nie są przestrzegane-po- 
stanowił: 
zwrócić się do rad adwokackich o przypomnienie człon- 
kom izb adwokackich powyższych zasad i wydanie zarządzeń 
celem ścisłego ich przestrzegania. 


W alne Zgromadzenie Izby f\dwokackiej. 


W dniu 19.XI 1933 r. odbyło się Walne Zgromadzenie 
Izby f\dwokackiej Okręgu Sądu f\pelacyjnego w Wilnie. 
Zgromadzenie zagaił Dziekan Rady f\dwokackiej adw. 
M. Strumiłło i stwierdził, że z ogólnej liczby adwokatów Wi- 
leńskiej Izby f\dwokackiej na zebranie przybyło 168 osób. Na- 
stępnie Dziekan zaproponował uczcić powstaniem pamięć zmar- 
łych w okresie kadencji 1932-33 adwokatów: Heleny Ep
ztej- 
nówny, Jerzego Neymana, f\ntoniego Łapina, Michała Swie- 
żyńskiego i aplikanta adwokackiego Stanisława Ciozdy i Sta- 
nisława Stępowskiego. Pamięć zmarłych uczczono powstaniem. 
Na przewodniczącego zgromadzenia wybrano przez akla- 
mację adwokata Bronisława Krzyżanowskiego, który zaprosił 
na wice-przewodniczącego adw. E. Malińskiego, na asesorów: 
adw. adw. E. Jaroszewicza, J. Rubinowa-Rubinowicza i W. Ró- 
żańskiego, na sekretarzy adw. adw. W. Rymkiewicza i H. Izra- 
elitównę. 
Przew d iczący ogłosił prądek obrad, który został przy- 


.......
		

/Czasopisma_139_04_321_0001.djvu

			321 


jęty z tem, że p. 9 dotyczący organizacji Funduszu Zapomo- 
gowego przesunięty został na ostatnie miejsce. 
NlIstępnie odczytany został projekt Regulaminu Walnego 
Zgromadzenia. Regulamin został jednogłośnie uchwalony przez 
Walne zgromadzenie. 
Wobec rozesłania sprawozdanie z działalności Rady f\dwo- 
kackiej za rok 1932-33 nie było odczytywane i na wniosek 
Przewodniczącego zostało jednogłośnie przyjęte przez Walne 
Zgromadzenie. Ogłoszony został protokuł Nadzwyczajnego 
Walnego Zgromadzenia Izby f\dwokackiej w Wilnie z dnia 
B.XI 1932 r. Protokuł Nadzwyczajnego Walnego Zgromadze- 
nia, jak również protokuł normalnego WlIlnego Zgromadzenia, 
który uznano za odczytany, zostały przyjęte przez Walne Zgro- 
madzenie. 
Po ogloszeniu sprawozdania kdsowego Rady za r. 1932-33 
głos zabrał adw. Łuczywek i prosił o wyjaśnienie, dlaczego 
pozycja ubezpieczeń pracowników wykazuje sumę 3.404 zł. 
f\dw. Sejfer w imieniu Rady wyjdśnil, że z sumy rozcho- 
dów na ubezpieczenie pracowników, wydatkowanej na rachunek 
własny Rady-2.343 zł. ponad 1.000 zł. wpłacono na pokrycie 
zaległości Kasy Chorych z lat ubiegłych, natomiast 1.061 zł. 
wydatkowano na rachunek pracowników i suma ta stanowi 
	
			

/Czasopisma_139_04_322_0001.djvu

			322 


- 


konsultacji obejmują wynagrodzenie adwokata, pracującego 
5 godzin dziennie i wynagrodzenie woźnego. Wydatki :-:adzwy- 
czajne jest to pozycja saldowa, buchalteryjna. Co do kosztów 
utrzymania i leczenia adw. Kiszyńskiego, pominiętych w pro- 
jektowanym przez adw. Łuczywka preliminarzu, to względy 
koleżeńskie nakazują utrzymanie tej pozycji, tembardziej, że 
obciążenie każdego adwokata z tego tytułu wynosi 50 gr. mie- 
sięcznie. Wywodził z powyższego, że składka członkowska nie 
może być obniżona, jak to proponuje adw. Łuczywek. 
f\dw. St. Kukiel-Krajowski zaznaczył, że rok 1932-33 był 
wyjątkowo pomyślny pod względem wpływów i tern się tłu- 
maczy powstanie salda dodatniego w kwocie 9.410 zł. Na 
podwyższenie wpływów złożyły się 2 okoliczności: opłacenie 
zaległości przez adwokatów, przyjmujących aplikantów i wpi- 
sowe wpłacone przez nowo przyjętych w liczbie większej od 
normalnie adwokatów i apliktmtów. Te wpływy w r. 1934 nie 
są przewidziane. 
f\dw. Petrusewicz zapoznał Zgromadzenie z historją adw. 
Kiszyńskiego i zaznaczył, że w sloVoim czasie opłata członkowska 
właśnie w celu pokrycia rozchodów na leczenie adw. Kiszyń- 
skiego podwyższona była o 1 złoty. Oponował przeciwko skreś- 
leniu tej pozycji. 
f\dw. Strumiłło oponował przeciwko redukcji wynagrodze- 
nia pracowników Rady oraz przeciwko redukcji sumy prelimi- 
nowanej na wydatki kancelaryjne, gdyż ilość korespondencji 
i pism powiększa się z każdym rokiem. Oponował przeciwko 
zmniejszeniu składki członkowskiej. 
Hdw. Łuczywek wniósł o przyjęcie preliminarza przezeń 
zaproponowanego. Wniósł o pokrywanie niedoborów z rezerw 
Rady. Co do pozycji Kiszyńskiego - nie obstawał przy Jej 
skreśleniu, uważając tylko, że ma ona znaleść pokrycie w re- 
zerwach Rady. 
f\dw. Zmitrowicz wnosił o zmniejszenie budżetu. 
f\dw. Wismont wskazał na to, że zmniejszenie składki 
członkowskiej jest usprawiedliwione przewidywanem podwyż- 
szeniem składki do Kasy Samopomocy do 8 zł. w związku 
z utworzeniem Funduszu Ubezpieczeniowego. Uważał, że udział 
Rady Wileńskiej w rozchodach Rady Naczelnej jest zbyt wy- 
górowany i proponował, by Rada wystąpiła z wnioskiem do 
Rady Naczelnej o zmniejszenie tegoż udziału. Ponadto wnosił 
o skreślenie pozycji subsydyj na rzecz" Wileńskiego Przeglądu 
Prawniczego", natomiast o podwyższenie pozycji "Kołom Pro- 
wincjonalnym". 
f\dw. Korngold wnosił o zmniejszenie preliminowanych 
rozchodów do sumy 43.000 zł. oraz o z,nniejszenie składki 
o 2 zł., pozostawiając gospodarowanie w granicach prelimina- 
rza Radzie. Uważał natomiast za wskazane podwyższenia wpi- 
sowego do 500 zł. 


'---- 


-
		

/Czasopisma_139_04_323_0001.djvu

			.- 


1" 


,', 


...... 


- 


323 


f\dw. Węsławski wypowiedział się za redukcją budżetu, 
szczególnie o zmniejszenie wynagrodzenia pracowników Rady. 
f\dw. Sukiennicki wnosił o dostosowanie wydatków do 
dochodów. nie zaś na odwrót. Wskazywał na zmniejszenie się 
zarobków adwokackich, które winno spowodować obniżenie 
składki członkowskiej. Szczególnie nalegał na zmniejszenie 
pozycyj - ubezpieczenie pracowników i ich wynagrodzenie, 
oraz kosztów kancelaryjnych. Wnosił o zmniejszenie składki 
do 8 zł. i polecenie Radzie wprowadzenia jaknajdalej idących 
oszczęd ności. 
f\dw. Strumiłło wskazał, że pozycja udziału w wydatkach 
Rady Naczelnej nie może być zmniejszona, gdyż jest opan- 
cerzona. 
F\dw. Wismont wnosił o zamknięcie dyskusji. Wniosek 
ten został przyjęty. 
f\dw. Olechnowicz oponował przeciwko skreśleniu lub 
zmniejszeniu pozycji subsydyj ..Wileńskiemu Przeglądowi Praw- 
niczemu". wskazując na pożytek, jaki pismo to przynosi adwo- 
katom. 
F\dw. Poczobut - Odlanicki oponował przeciwko redukcji 
budżetu. 
f\dw. Bagiński wnosił o przyjęcie preliminarza Rady i za- 
lecenie Radzie oszczędnej gospodarki oraz uwzględnienie de- 
zyderatów, wypowiedzianych na obecnem Zgromadzeniu przy 
układaniu preliminarza na przyszły rok budżetowy. Oponował 
przeciwko podniesieniu wpisowego, gdyż utrudniłoby to dostęp 
do adwokatury ludziom niezamożnym. Uważał, że proponowllna 
przez adw. Sukiennickiego egzekucja zaległych składek przez 
komornika uwłacza godności adwokackiej. Obstawał przy 
utrzymaniu pozycji na ..WIleński Przegląd Prawniczy". 
F\dw. Jasiński podzielał konieczność oszczędnej gospo- 
darki ze względu na zmniejszenie się zarobków adwokackich. 
f\dw. Rudnicki wnosił o uchwalenie preliminarza Rady z tern, 
by przy opracowywaniu preliminarza na przyszły rok Rada 
uwzględniła dezyderaty, wyrażone na obecnem zgromadzeniu. 
f\dw. Skinder oponował przeciwko zmniejszaniu składek 
członkowskich. 
F\dw. Sukiennicki wnosił o podwyższenie wpisowego dla 
osób, wstępujących bezpośrednio do adwokatury, bez odbycia 
aplikacji adwokackiej do 600 zł. 
Przewodniczący adw. Krzyżanowski odczytał wyjaśnienie 
Rady Naczelnej o niemożności różnicowania wpisowego dla 
poszczególnych kategoryj kandydatów. 
Przewodniczący postawił na głosowanie wniosek adw. 
Bagińskiego, który został odrzucony. 
Po lO-minutowej przerwie odczytany został uzgodniony 
wniosek adw. adw. Łuczywka i Sukiennickiego w brzmieniu 
następu jącem:
		

/Czasopisma_139_04_324_0001.djvu

			324 


"Walne zgromadzenie, zważywszy na ogólną sytuację kry- 
zysową kraju, odbijającą się wybitnie na wysokości dochodów 
adwokatury, postanawia: l) wezwać Radę f\dwokacką do prze- 
prowadzenia ogólnej kompresji wszystkich wydatków. objętych 
pozycjami rzeczywistemi preliminarza budżetowego Rady f\dwo- 
kackiej na r. 1933-34, przyczem upoważnić Radę do przepro- 
wadzenia virement mi
dzy temiż pozycjami według swego 
uznania z uwzględnieniem dezyderatów, wyłonionych w dzisiej- 
szej dyskusji; 2) ustalić składkę miesięczną od adwokatów po 
8 zł. miesięcznie; 3) zalecić Radzie f\dwokackiej możliwie ener- 
giczne ściąganie zaległych składek z zastosowaniem wszelkich 
ustawowo-przewidzianych sankcyj w stosunku do opieszałych 
płatników" . 
Wniosek powyższy przyjęty został przez Zgromadzenie 
większością głosów. 
Ogłoszony został wniosek Rady o opłatach w postępo
 
waniu dyscyplinarnem. 
Wniosek ten został przyjęty. 
f\dw. f\dw. Sukiennicki i Kiersnowski zaproponowali wy- 
rażenie podziE:kowania Dziekanowi M. Strumille za jego pracę 
na stanowisku Dziekana oraz adw. K. Petrusewiczowi - za 
jego pracę na stanowisku Prezesa Sądu Dyscyplinarnego. 
Wnioski zostały przyjęte przez Walne Zgromadzenie hucznemi 
oklaskami. 
Następnie przystąpiono do wyboru 3-ch członków Rady 
f\dwokackiej i 3-ch członków Sądu Dyscyplinarnego. Wybrani 
zostali: do Rady - adw. adw. Bronisław Krzyżanowski (127 
głosów), Witold Swida (122 gł.), Tadeusz Kiersnowski (116 gl.). 
Do Sądu Dyscyplinarnego - adw. adw. Walenty Parczewski 
(126 głosów), Kazimierz Florczak (101 gł.), Józef Uciechowski 
(127 gł.). 
f\dw. Kozłowski i Zajączkowski wnosili o przerwanie Wal- 
nego Zgromadzenia Izby i członków Kasy Samopomocy. Wnio- 
sek ten został przyjęty i zebranie zostało przerwane do dnia 
3-go grudnia 1933 r. godz. 10. 


'" '" '" 


Rada I1dwokacka ukonstytuowała się w sposób nastę- 
pujący: 
Dziekan Rady-adw. Krzyżanowski Bronisław; Wice-Dzie- 
kan - adw. Jasiński Zbigniew; Sekretarz - Krajowski-Kukiel 
Stanisław; 
Rzecznicy Dyscyplinarni: adw. Engiel Mieczysław; adw. 
Kiersnowski Tadeusz; adw. Kozłowski Eugenjusz i adw. Sejfer 
Naum; Skarbnik: lIdw. Sejfer Naum; Bibljotekarz-adw. Swida 
Witold; Członek Rady (bez funkcyj) adw. Kapłan Izrael. 


... 


- 


-
		

/Czasopisma_139_04_325_0001.djvu

			325 


Sąd Dyscyplinarny ukonstytuował si
 jak następuj: 
Prezes Sądu-adw. f\bramowicz Witold; Wice-Prezes-adw. 
Kulikowski Leon. 
Członkowie Sądu: adw. Florczak Kazimierz; adw. Matyasz 
Jaromir adw. Muchanow Włodzimierz; adw. Siawciłło Wacłew; 
lIdw. Uciechowski Józef; adw. Parczewski WlIlenty. 


... 


Z BIBLIOGRf\FJI. 


Prace seminarjum ze skarbowości, prawa skarbowego 
oraz ze statystyki t. .. pod redakcją prof. Mu Gutkowsklego, 
Uniwersytd Stefana Batorego w Wilnie, Wydział Prawa 
i Nauk Społecznych. Wydane z zasiłku Banku Gospodarstwa 
Krajowego-rok 1934 str. 461. 
Przeglqd prac: J. Rutski. - O pewnym problemie prawi- 
dłowości statystycznych (str. 44); L. Kurowski. - Zadania Kon- 
troli Państwowej w gospodar
twie budżetowe m (str. 39); - f\. 
Dmitrjew. - Przedsiębiorstwa Komunalne w ustawodawstwie 
polskiem (studjum finansowe) (str. 107); S. J
drychowski. - 
Zagadnienie terytorjalnych planów finansowych z okresu przej- 
ściowego w Związku Socjalistycznych Republik Rad (str. 105); J. 
Wiszniewski.-Budowa Powszechnego planu finansowego Związ- 
ku Socjalistycznych Republik Rad (str. 111); R. Baranowski - 
Tendencje polskiego prawodawstwll o podatkach państwowych 
z okresu 1931-1933 (str. 51). 
Jest to już drugi tom prac Seminarjum ze skarbowości 
i statystyki naszego uniwersytetu prowadzonego przez prof. 
M. Gutkowskiego. 
W ramach krótkiej recenzji niemożliwością jest omówić 
chociażby pobieżnie prace poszczególnych autorów. Ograni- 
czyć się zatem musimy do najogólniejszych uwag i spo- 
strzeżeń. 
J. Rutski - w pracy na temat: "O pewnym problemie 
prawidłowości statystycznych"-zgłębia zagadnienia ogólne po- 
wstające w związku z t. zw. prawidłowościami statystycznemi. 
Rozważania te utrzymane są na wysokim poziomie teoretycz- 
nym oraz nacechowane są poważnym krytycyzmem naukowym. 
L. Kurowski w studjum swem nad zadaniami kontroli 
państwowej w gospodarstwie budżetowem-daje szerokie uję- 
cie zagadnienia t. zw. gospodarstwa budżetowego, zgodnie 
zresztą z australijskim teoretykiem Bland'em, w związku z czem 
przeprowadza w swej pracy tezę, iż udział kontroli państwo- 
wej powinien być zapewniony we wszystkich stadjach gospo- 
darstwa budżetowego, a nie jak dotychczas wyłącznie w fazie 
wykonywanill budżetu, a ściślej nawet biorąc w okresie po- 


--
		

/Czasopisma_139_04_326_0001.djvu

			326 


bierania dochodów i dokonywania wydatków oraz pośrednio 
już przy zatwierdzaniu budżetu. f\utor wysuwa zatem wniosok 
wprowadzenia Kontroli Państwowej, jako tego fachowego do- 
radcy parlamentu, już w okresie wygotowywania preliminarzy 
budżetowych; następnie wykończony preliminarz budżetowy 
winien być zdaniem zutora zaopinjowany przez K. P. jeszcze 
przed przedłożeniem go parlamentowi. W toku uchwalania 
budżetu fachowy głos nie może być również pominięty. 
f\utor posuwa się nawet dalej, gdyż uważa, iż w dziedzi- 
nie pracy ustawodawczej, zwłaszcza w zakresie gospodarczym, 
powinien być również zapewniony udział Kontroli Państwowej, 
jako czynnika dokładnie obeznanego z zagadnieniami gospo- 
darstwa społecznego, a przy tern stojącego na stanowisku po- 
zapolitycznym. 
Temat dotychczas naukowo, jeśli chodzi o ujE:cie cało- 
kształtu gospodarstwa budżetowego,-zaniedbaI1Y. Szczupłość 
ram zakreślonych dla pracy seminaryjnej nie pozwoliła auto- 
rowi na konieczne w niektórych wypadkach szersze uzasad- 
nienie swoich wniosków. Ujęcie wogóle w literaturze pCllskiej- 
oryginalne a postawienie samego zagadnienia, zdaniem naszem, 
opie;"a się CZE:sto na przesłl!nkach ważkich. 
A. Dmitrjew w studjurn swem nad zagadnieniem: ..Przed- 
siębiorstwa komunalne w ustawodawstwie polskiem" - daje 
wyczerpujące omówienie ujęcia przez ustawodawcę polskiego 
sprawy przedsiębiorstw komunalnych. f\utor podkreśla cały 
szereg luk oraz wad naszych przepisów prawnych normują- 
cych zakres bezpośredniej działalności gospodarczej związków 
komunalnych, strukturę organizacyjną ich przedsiębiorstw, na- 
stępnie sprawę budżetu, kasowości, rachunkowości oraz eksplo- 
atacji i w Iwńcu wskazuje na niedostateczność przepisów 
pmwnych dotyczących koncesyj komunalnych. 
Można mieć zastrzeżenia co do samego układu rnaterjału 
i formy jego opracowania; - można również nie podzielać 
zasadniczego stanowiska autora wypowiadającego się za 1<0- 
niecznością ochrony inicjatywy prywatnej przez ustalenia usta- 
wowe lub też w drodze wprowadzenia odnośnych czynników 
do organów komunalnych, ..strefy ochronnej" dla gospodar- 
stwa prywatnego;-zagadnienie to, zdaniem naszem, należało- 
by ujmować ze stanowiska raczej dynamiki a nie statyki spo- 
łecznej (ad wywody ustępu 2 str. 22),-skarbowość bowiem sa- 
ma jest właśnie jednym z tych potężnych czynników procesu 
socjologicznego; stwierdzić atoli należy, iż w badaniach swych 
nad powyższemi zagadnieniami autor wykazuje nietylko po- 
ważną wiedzę teoretyczną lecz i pewne opanowanie praktyczne 
różnorodnych dziedzin dotyczących samej metody pracy przed- 
siębiorstw komunalnych jak również ich struktury organizacyj- 
nej oraz form eksploatacyjnych. 


L 


- 


- 


- 


I 
f 


-
		

/Czasopisma_139_04_327_0001.djvu

			- 


- 


....... 


- 


327 


S. Jędrycf;owski oraz J. Wiszniewski zgłębiają zagadnie- 
nia budowy powszechnego, jak również terytorjalnych planów 
finansowych Związku Soc. Rep. Rad; dają wnikliwą analizę 
tych wielkich i rozległych problemów związanych z podsta- 
wowym tematem. Studja powyższe przyswajają dla nauki pol- 
skiej zagadnienia skarbowe, których ważkość dla polityki pań- 
stwowej jak również samo postawienie teoretyczne i rozwiąza- 
nia praktyczne wystąpily w skali dotychczas nieznanej. 
W końcu R. Baranowski rozpatrując: "Tendecje polskiego 
prawodawstwa w podatkach państwowych zoluesu 1931-1933" 
- daje naogół, zdaniem nasze m, trafne spostrzeżenia co do 
charakteru socjalno-ekonomicznego polityki podatkowej z okre- 
su ostatniego. Wnioski swe autor wyprowadza na zasadz:e 
szczegółowej analizy poszczególnych ustaw podatkowych lat 
1931-1933. 
f\utorzy wszyscy podają obszerną literaturę, dotyuącą 
poszczególnych z omawianych tematów, przy uwzględnieniu 
przytf'm najnowszej, co świadczy o !2runtowności opracowania 
poruszanych za!)adnień. Poziom zaś rozważań jako też samo- 
dzielność sądów naukowych wykazuje poważne wyrobienie te- 
oretyczne naszych mł(ldych sil naukowych. Podkreślić również 
należy, iż sam dobór tematów stwierdza z jednej strony skie- 
rowanie badań naukowych seminarjum na zagadnienia często- 
kroć podstawowe w naszem ustawodawstwie skarbowem, do- 
tychczas jednak malo teoretycznie opracowane, a z drugiej 
strony zahaczenie o problemy skarbowe sowieckie wskazuje 
na rozległość zasięgu zainteresowań naukowych. 
Wszystko to, co powiedzieliśmy świadczy niewątpliwie 
dodatnio o poziomie samego seminarium, co naogół biorąc 
jest zasługą przedewszystkiem jego kierownika prof. M. Gut- 
kowskiego, podane zaś przez niego w przedmowie zestawie- 
nie składu osobowego seminarjum wykazuje zdolności I
iero- 
wnictwa nietylko przyciągania do przedmiotu swych badań 
naukowych zainteresowań poznawczych młodzieży studjującej, 
lecz równocześnie do skierowywania tych zainteresowań na 
drogę systematycznych i poważnych dociekań teoretycznych 
a w następstwie i prac naukowych. 


St. B. i K. Sz. 


Bibljoteka Wydawnictw Prawniczych. Lwów ]932. nakładem 
ksiE:garni Ewer. 
Tom 7. Kodeks Zobowiqzań i Przepisy wpl'owadzajqce 
Kodeks Zobowiqzań. Opracowali i wydali Dr. Juljusz Basseches 
i Mgr. I. Korkis. 
Tom 8. Kodeks Handlowy, Przepisy wprowadzajqce Kodeks 
Handlowy, Prawo o spójkach z ograniczonq odpowiedzialnościq. 
Tom 9. Prawo o spójkach z ograniczonq odpowiedzial- 
nościq. Opracował i wydał Dr. Juljusz Basseches, adwokat.
		

/Czasopisma_139_04_328_0001.djvu

			328 


- 


Tom 10. Prawo o notarjacie oraz rozporzqdzenia wyko- 
nawcze. Opracował i wydał Dr. Juljusz Basseches , adwokat. 
Każdy tom zawiera tekst odpowiednich ustaw oraz sko- 
rowidz alfabetyczny, a tomy 7, 9 i 10 ponlldto krótki komen- 
tarz, zamieszczony pod odpowiednimi artykułami. Komentarze 
te, aczkolwiek nie stanowią wyczerpującego opracowanill zagad- 
nienia, mogą być bardzo użyteczne przy korzystaniu z wy- 
dawnictwa, gdyż zwracają uwagę na naistotniejsze kwest je 
teoretyczne i praktyczne i nawiązują do innych przepisów 
prawnych. 


Ustawa o "utworzeniu urzędów rozjemczycb do spraw ma- t 
jqtkowycb posiadaczy gospodarstw wiejskicb. Przepisami po- 
krewne mi i objaśnieniami zaopatrzyli Dr. M. Richter i Dr. 
P. Zarwincer, adwokllci. Spółdzielnia wydawnicza "Nowa Pa- 
lestra", Lwów 1933. 
Wydawnictwo zawiera tekst ustawy z dn. 28 marca 1933 r. 
opatrzony obszernym komentarzem do każdego artykułu, prze- 
pisy zwiąskowe oraz skorowidz. Dla prawniklI - praktyka jest 
bodajże niezastąpione. 


Ustawa Karna Skarbowa. Opracowali Dr. Ryszard f\ureli 
Leżański, em. sędzia S. N. i Dr. f\lfred Kotwicz-Zgórski, em. 
sędzia S. O. i b. adwokat. Poznań 1933, nakładem Wojewódz- 
kiego Instytutu Wydawniczego w Poznaniu. 
Wydawnictwo zawiera tekst ustawy karno-skarbowej z dn. 
18 marca 1932 r. z ustawami dodatkowemi, wyjaśnieniami 
i orzecznictwem Sądu Najwyższego. Ustawy związkowe i tezy 
z orzeczeń zamieszczone są pod odpowiedniemi artykułami 
Ustawy. Orzecznictwo jest szeroko uwzględnione i starannie 
opracowane. Również ustawy zwiąskowe są opatrzone komen- 
tarzami i orzecznictwem. Zwraca uwagę dbalość wydawców 
o przejrzystość układu wydawnictwa i łatwość orjentowania 
się w nim. Wydawnictwo zaliczyć trzeba do najlepszych w tym 
rodzaju. 


WOKf\NDF\ 


spraw, wyznaczonych na posiedzenie jawne Izby Cywilnej 
Sekcji l-ej Sądu Najwyższego. 
Na dzień 1 grudnia 1933 r. o godz. 10 rano. 
SPRf\WY: 
I. 2029133. Tadeusza Krzymllsklego sprzeda2 nieruchomości pLłotoneJ w Dą- 
broszynie. Referent: Sędzia W. MiszewskI. 
2. 1743/33. Eugenjusza Habicha p-ko Gminie m. 91. Warszawy o 1.800 z-ł. 
i z powództwa wzajemnego o 1.236 zł. 14 gr. Referent: SędzIa 
M. Stefko. 


-
		

/Czasopisma_139_04_329_0001.djvu

			- 


329 


- 


;3. 2514/32. 
4. ]58/33. 
5. 1048/33. 
6. 2]42/33. 
7. 51/33. 


Izraela Wojdesławskiego o odroczenie wypłat. Refl'rent: Sędzia 
J. Namitkiewlcz. 
Chaima Rozenfelda z firmą .Swetropol" w Kaliszu o wyłączenie. 
Referent: Sędzia W. MIszewski. 
Jana Kuszpyta z Pawłem Ciostklem o 1.350 zł. Referent: Sędzia 
M. Stefko. 
Tow. Ubezp. .Przezorność' z Ch
ją Grunkraut o 15.626 zł. Re- 
ferent: Sędzia J. Namltkiewicz. 
Wacława Wojciechowskiego. opieko nielet. Czesława Wojcie- 
chowskiego z AlldrzeJl'm Wysocl.im o zatwierdzenie licytacji. 
Refl'rent: Sędzia W. MisZl'wski. 
Karola Zecena p- ko Kasie Chorych m. Łodzi o zwolnienie od 
uiszczenia s!dadek ubezpieczeniowych. Referent: Sędzi!! M. Stefko. 
Skarbu Państwa z Tow. Akc. t<:aliskil'j Manufaktury Pluszu 
I Aksamitu o wyłączenie. Referent: Sędzia J. Namltkiewicz. 
firmy .Zollstoffabrlk Waldhoff TlIsld' z Chają Nochimzonową, 
oplek nad mieniem im. J. Nochlmzona o uniewalnienie klauzuli 
e
zekucyjnej. Referent: Sędzia W. MiszewskI. 
Włor1zlmielza MOIoza p-ko firmie .General Motors w Polsce" 
o 4.979 zł. 67 gr. za pr<łcę Referent: Sędzia M. Stefko. 
MIchała SinIa z firmą ,Unlon Textile" o 3.796.05 dolarów. Re- 
ferent: Sędzia J. Namltkiewicz. 
frumy Henachowel p-ko Józefowi Sołtanowl o uniewat. IIcyt. 
Refl'rent: Sędzia W. Miszewski. 
Jozka vel Józefa Hepnera z Eugenją Zarzecką o 2.700 zł. Refe- 
n.nt: Sędzia M. Stefko. 
franciszka MasaIskiego p-ko Powszechnemu Zakładowi Ubezpie- 
czeń Wzajemnych o 670 zł. Referent: Sędzia J. Namltklewicz. 


8. 18]2/33. 

. 104/33. 
10. 2140/32. 


11. 1768/33. 
12. W/l3. 
13. 1687/33. 
14. 173 ł/,
3. 
15. 84/33. 


Na dzień 5 grudnia l{)JJ r. o godz. 10 rano. 
S p R f\ W Y: 


1. 2219/31. Rywy Kremerowej p-ko Mieczysławowi Bohdanowiczowi o 400 
złotych_ Referent: Sędzia W. Kondratowlcz. 
l. 228/33. Gołdy Sznejderówny p-ko Tow. Rozpowszl'chnianla Oświaty 
o 3.517 zł. 50 gr. Referent: Sędzia W. Łukaszewicz. 
3. 102/33. Jana Markowskiego z Michaliną Zal1iewską o spadl'k po zm. 
Kajetanie Markowskim. Referent: Sędtia A. Waśkowskl. 
-4. 2257/32. Maksyma Boroczyńskil'go z Maksymem Guz-Guzińskim o eks- 
misJę z 
runtu. Rderent: Sędzia W. Łukaszewicz. 
5. 2230/32. Józl'fa SierdlUkowa p-ko Skarbowi Państwa o 7620 zł. Referent: 
Sędzia A. Waśkowski. 
6. 2215/32. Franciszka Neranowsklego z Romualdem Okuszko o uznanie 
długu w kwocie 1.000 rub. Za zapłacony i o odehranie z posla
 
dania 3 działek ziemi. Referent. Sędzia W. Łukaszl'wlc7.. 
7. 2'!.68/32. Jaryny Petrukowl'J p-ko MItrofanowi Oemjanczukowl o eksmis. 
Referent: Sędzia A. Waśkowskl. 
8. 1340/33. Marji Spieczyńsklej i In. Z Marją Dziekońską O uznanie majątku 
Hołowczyce za własność powódkI. Referent: Sędzia W. Łuka- 
szewicz. 
9. 2269/33. Jana Gurcewlcza, kurat. nad niem. nieob. Adolfa Gurcewicza 
p-ko Pawłowi Gurcewlczowl o odebrano z posiad. gruntu Istod. 
Referent: Sędzia A. Waśkowskl. 
10. 253/33. Tymoteusza Arseniuka p.ko Stanisławowi Orepukowl o przyzna- 
nie prawa własności do ziemi I zwrot 1.500 zł. Referent: Sędzia 
W. Łukaszl'wicz. 
11. 225]/32. Wiery Plerskiewicz p-ko Antoniemu Sokołowskiemu o przy- 
znanie prawa własności do spadku. Referent: Sędzia A. Waśkowski. 


-
		

/Czasopisma_139_04_330_0001.djvu

			330 


Na dzień 12 grudnia 1933 1'. o godz. 10 "ano. 
SPRf\WY: 
l. 24]8/32. Zol]1 Zalewskiej I In. z Antonim Gajkiem I in. o uznanie umowy 
przyrzeczenia sprzedaty za przenoszącą prawo własności. Refe- 
ren': Sędłla W. Łukaszewicz. 
2. 1167/31. Karola Radziwiłła z Marją Dolores- Radziwlłlow:j o 25ii.OOO zł. 
tytułem zwrotu posagu i z akcji wZl'Jjemnej o 53.966 zł. Referent: 
Sędzia A. Waśkowskl. 
3. 35/33. Syndyk masy upadł. f. .Goods Exchange" z JadwiRą Swlerlyi1- 
ską o rozwiązanie umowy dZierżawnej i o przyznanie prawa 
własn. Referenl: Sędzia W. Luka-zewicz. 
-t. 1411/33. Eljasza. Hercla Kalbza z Lndwiką Grzywal\O",ą o zasądzenie 
naletnoścl. Referent: Sędzia A. \I. aśkowski. 
5. 1598/33. Zygmunla Racięckicgo p-ko Józefowi Wasilewskiemu i In. 01.29& 
złotych. Referent: Sędzia A. Waśkowski. 
6. 1851/33. Wiktora Kossakowsklego o udzielenie prawa ubogich. Referent: 
Sędzia A. Waśkowski. 
7. ]376/33. Wincente
o Rudnickiegu z Władysb.wem Bączkiem i in. o ]Gl zł. 
6-\ 
r. I eksmisję. Reft'fenl: Sędzia A. Waśkowskl. 
8-]2. 1401-1405/33. Wileńskiej Rz. Kat. Kurjl Metropolitalnej p-ko Konsy
 
storzowl Prawoslawnemu w Grodnie o prawo własności do nie- 
ruchomości. Refl'renl: Sędzia W. Luka
zewicz. 
]3-15. 1106-]4011/33. Plńskiej Hz. Kat. Kurii Biskupiej p-ko Poleskiemu 
Konsystorzowi Prawosławflemu w Pińsku o prawo własności do 
nieruchomości. Referenl: S-:dzia W. tukaszewicz. 
]6 -3-t. 1652-]670/33. Wileńskiej Hl. Kat. Kurji Melropolit. łodzi mierZe m Ambrazancew 
o plac I czynsz dzler2awny. Referent: Sędzia A. Waśkowskl. 
5. 1895/'3. Mikołaja I Teresy KOSInsików z Włodzimierzem I Sergjuszem 
Ambrazancf'W o plac I czynsz dzll'rtawny. Referent: Sędzia 
A. Waśkowski. 
6. 200.'5/33. Szejny Finkielsztejn z Włodzimierzem Amhrazacewem i In. o plac 
I czynsz dZll'rtawny. Referent: Sędzia A. Wllśkowski. 
7. 2006/33. Eszki Natanson z Włodzirnterzem Ambrazancewem i in. o plac 
i czynsz dzler1:awny. Referent: Sędzia A. Waśkowski. 
8. 2007/33. Soni Churglnówny z Włodzimierzem I Sergjuszem Arnbrazance- 
wyml o plac I czynsz dzlertawny. Referel1l: Sędzia A. Waśkowski. 
9. 2057/33. Gerela MoczkowskleRo z Włodzimierzem Ambrazal1cewem I in. 
o plac I czynsz dzler1:awny. Refer..nt: Sędzia A. Waśkowski. 
]0. 2058/33. Dynkl Moczkowsklej z Włodzimierzem Ambrllzancewl'm i in. 
o plac I czynsz dzkr2awny. Hefl'rent: Sędzia A. Waśkowski. 
11. 2059/33. MIchela Lisa z Włodzimierzem I Sergjuszem Ambrazancewyml 
o plac I crynsz dzil'r2awny. I
eferenl: Sędzia A. Waśkowskl. 


- 


t 


l
		

/Czasopisma_139_04_331_0001.djvu

			331 


12. ]63Sfł3. 
13. 1189/33. 


Skarl1u Państwa z Mar,istratem m. Łucka o własno
ć nIerucho- 
mości. Relerent: St;dzla B. Niewiarowski. 
Czerny Taubes p-ko Towarzystwu Ubezpieczeń "Przezorność' 
I in. o 4.000 dol. Referenl: Sędzia A. Waśkowski. 
14. 2269/33. Awruma Mełameda z Hł:rszem Lejbgorinem o przyznanie prawa 
do wieczysto-czynszowej dzler2awy działki zit'mi. Referent: Sędzia 
B. NiewiarowskI. 
]5. 2299/37.. Jakóba PuzaczA z Mikołajem Bućko o przyznanie prawI do spad- 
ku. Referent: Sędzia A. WaŚkowski. 
16. 1795/33. Josela .'1achmanowlcza z hu mą Szwarcherg i In. o pu'yznanie 
prllwa do spadku. Referent: Sędzia B. Nlł:wiarowskl. 
] 7. n05/32. Aleksandry lal1ło
klt'j p-ko Józduwi ROIT.l'jko I In. o własność 
nieruchomą. Referent: Sędzia A. Waśkowskl. 
J:ma i StdanJi małt. Szczerba z Marjanną Raube o 3.000 zł. 
Referent. Sędzia B. Niewiarowski. 
lena Idy Antlpowej z Marlą Jazlonok o 975 zł. Rl'ferenl: Sędzia 
B. Niewiarowski. 


. 22 71 / 3 7.. 
19. 2306/32. 


I" 


W numerze poprzednim Wokanda Sądu Najwyfszego na 
drugą porow
 listopada (dn. 16, 17, 21, 28 I 30) nie została 
zamieszczona wobec otrzymania jej po w
drukowaniu numeru. 


o B W I E S Z C Z E N I A. 


Pisarz Hipoteczny przy Sądzie Okręgowym w Wilnie ob- 
wieszcza, że niżej wyszczególnione nieruchomości wywołane 
zostały do regulacji pierwiastkowej: 
Na dzień 16 marca 1934 r. 
1. Nieruchomość w mieście Wilnie przy ulicy litewskiej pod Nr. 37, o po- 
wierzchnI 9
6,5\J metr. kw., otrzymana przez Esterę-Chaję Zak i Izaaka 
laka w drodze spadku po zmarłym Łazarzu laku. Nr. Hip. 15708. 
2. Ntt:ruchorność w mieście Wllnte przy ulicy Ponarskiej, dawniej PolIaw- 
sklej p.od Nr. 5]. o powterzchnl 184 1 /2 sątnl kw. wIr. aktu, zaś-I008,60 
met... kw. wIg planu nabyta przez 
orysa Kahacznika od Juljanny Augu- 
stynowicz Nr. Hip. 15705. 
3. Osada nadziałowa we wsi Wir.dziny pod Nr. gr. l w gminie Szumskiel, 
powiecie WiI..ńsko- Trockim, o powierlchni 3 dzies. nahyta przez Ale- 
ksandra Maculkil'wlcla od Benedykta Tarasewlcza I Rozalję Pietkiewiczo- 
wą. Nr. łłlp. ]5702. 
4. Nieruchomość w mieście Wilnie przy ulicach Wielkiej - Pohul8nce 
i WiwulskieRo pod Nr.Nr. 30 I 19, o powierzchni 1170 1/3 Są2. kw. wIg 
aktu, zaś 5496 mdr. kw. wIg planu, otrzymana przez Michała, Mikołaja 
i Serafinę Grygorjewych od Zacharjasza GrYRorjew8 Nr. Hip 15703. 
5. Dwie działkI j1,rurtu nadziałuw!' we wsi Podęble r.miny Podbrzeskiej, 
powiatu Wileńsko-Trockiego pod Nr. gr. 83 o powierzchni l.sza długości 
490 liąt. I szer. 5 sąt.' zaś dru
a długości 4-15 są
. I szer. 6 sljt. nabyte 
przez Mieczysława Duchniewicza od Juliusza vel Juljana Rostowskiego 
Nr. Hlp. 1.1700. 
6. Kolonja nadziałowa we wsi 2ydzlszld pod Nr. l gminie Trucklej powie- 
cie Wileńsko-Trockim, o powierzchni 9
94 mtr. kwadr. nabyta przez 
Gustawa Downarowicza od Michalin), Franciszka. Genowefy, Apolonjl, 
Jadwigi i Bronisława Lachowiczów. Nr. Hlp. 15682. 
7. Nieruchomość ziemska pod nazwą ..Oddział 2 Obrębu I Nadleśnictwa 
Koniawskiego w gminie Koniawsklej, powil'cie Wile;'tsko-Trockim, o po- 
wierzchni II ha 7466 mtr. kw. naletąca du Pań
twa Pol!>kiego Nr. 
Hip. 1.5684. 


-
		

/Czasopisma_139_04_332_0001.djvu

			332 


8. Trzy parcele Nr. Nr. 5, 45 I 45-a z majątku RejslervWo vel .Czarny Bór' 
gminie Rudomińskiej, powiecie Wlleilsko-Trocklm, o powierzchni 2 ha 
3444 mtr. kw., naletąca do Skarbu Państwa Nr. Hlp. 15683. 
9. Nieruchomość w mieŚcie Wilnie przy ulicy Sołtańsklej, dawnlel Sołta- 
niskiej pod Nr. 8, o powierzchni 1860 sąt. kw. naletąca do spadkobier- 
ców Anny Werykowej Nr. Hlp. b687. 
]0. Kolonja nadziałowa pod nazwą .Nledtwledziszki' w gminie Mejszagol
 
sklej, powiecie Wileń-ko. Trockim, o powierzchni 7,35 dziesięciny otrzy- 
mana przez PaulInę z Łukaszl'wiczów Błankowską w drodze darowizny 
od ojca swego Stanisława Łukaszewicza. Nr. Hip. 11681. 
1 t. Nieruchomość w mieście Wilnie przy ulicy Sołtanlskiej i Sokolej pod 
Nr. ]5/15a, o powkrzchnl 662,30 mtr. kw., nabyta przl'Z Szymona Nar- 
wojsza od Mieczysława. Józefa. Marjana, Czesława I Janiny Sutklewlczów 
vel Sml'jllsów. Nr. H/p. ]5079. 
12. Nieruchomość W mieście Wilnie przy ulicy Ogińskiego pod Nr. 18, daw- 
niej pod Nr. 10, o powierzchni 266.50 sąt. kw. w/g decyzji adjudyka- 
cyjnej, zaś 263,18 sąt. kw. czyli 1198 mtr. Im. w/g planu. naletąca do 
Hlrszy Perłowa. Nr. Hip. 15648. 
13. Osada włościańska nadziałowa we wsi .Gwałty. pod Nr. l gminie 
Mejszagolsklej, powiecie Wileńsko-Trockim, o powierzchni 3 dzies., na- 
by ts przez Weronikę Jodkową od Ambrotego Jodko. Nr. Hip. 15678. 
W oznaczonym terminie osoby Interesowane winne 7gloslć swoje prawa 
do tych nieruchomości w Kancl'larjl Wydziału Hipotecznego gmach Sądów 
przy ul. MickiewIcza pod Nr. 36, pod skutkami prekluzji, przewldzlanl'ml 
wart. 154 ust. blp. z roku ]919. 
Wilno, dnia 23 listopada ] 933 roku. 


Pisarz Hipoteczny 
przy Sądzie Okręgowym w Wilnie. 
(-) L. ,sumorok 


Pisarz Hipoteczny przy Sądzie Okręgowym w Wilnie ob\\. iesz- 
cza, że niżej wyszczególnione nieruchomości wywołane zostały 
do regulacji pierwiastkowej. 
Na dzieli 13 marca 1934 roku. 
1. Nieruchomość w mieście Oszmlanle przy ulicy Czesława Jankowskiego 
pod Nr. 12, powierzchni ]592 metr. kw. naletąca do Katarzyny Siłacz, 
Nr. Hip. 7261/H. 
2. Dobra ziemskie .Zaswirz - Sabinowo' w gminie ŚWirskiej pow. $wię- 
clańsklm, powierzchni ] 16,6600 ha, naletące do Skarbu Państwa Pol- 
skiego Nr. Hip. 7255/B. 
3. Uroczysko Pańs wowe-Oddział 29 Obrębu Krewskiego w gmin:e Krew- 
skiej pow_ Oszmiańskim, powlł..rzchnl 35,4014 ha, naletące do Skarbu 
Państwa Polskiego. Nr. Hip 7266/B. 
4. Uroczysko Państwowe Pulkl- Tomaszyszki w gminie Dzlewlenlskll'j pow. 
Oszmiańskim, powIerzchni 1,8014 ha, naletące do Skarbu Państwa Pol- 
skiego. Nr. Hip. 7267/B. 
5. Nieruchomość ziemska pod nazwą .Uroczysko Chmielniki' w gminie 
Dzlewh'niskiej pow. Oszmiańskim, powierzchni 39,4249 ha, naletąca do 
Skarbu Państwa Polsklt.go. Nr. Hlp. 7268/8. 
6. Nieruchomość ziemska pod nazwą Oddział 78 Leśnictwa Sudacklego 
Nadleśnictwa 
więciańsklego, w gminIe Podbrodzkiej pow. Święciańskim, 
powierzchni 10,6240 ha, naletąca do Skarbu Państwa Pobkil'go. Nr. 
H'p. 7269/6. 
7. Nieruchomość ziemska pod nazwą .Oddzlał 34 Obrębu Kraśnieńsklego' 
w gminie Kraśnleń
kiej pow. Mołodeckim, powierzchni 35,5377 ha, nale
 
tąca do Skarbu Pań
twa Polskiego. Nr. Hlp. 7270/B. 


i 


t
		

/Czasopisma_139_04_333_0001.djvu

			.. 


333 


8. Ni< ruchomoś
 ziemska pod nazwą .Uroczysko Zielonka' w gminie Dau- 

Iellskiej powi
cle SWlęciańskim, powierlchni 36,8195 ha, nale2ące do 
Skarbu Państwa Polskiego. Nr. Hip. 7271/B. 
9. Osada nadziałow3 we wsi Komary pod Nr. 1 w gminie Kurzenleckiej 
powieci
 Wllejskim, powierzchni około 6 dziesięcin nabyta przl'Z Grze- 
gorza Olszuka od Pelagji Hajczukowej i Haliny Komarowl'j. Nr. Hip. 
7281/B. 
]0. Osada nadziah..wa we wsi Kowale pod Nr. 627 gruntowym w gminie 
ZoŚniańsklej pow. Postawskim, powierzchni 3,E6 dziesięciny czyli około 
3,90 ha, nabyta przez Marję M.llejonek od Piotra Malejonka. Nr. 
Hip. 7284/B. 
] 1. Dobra ziemskie .Bobrowszczywa" w gminie Pliskiej pow. Ozlśnleńskim, 
powierzchni ogólnej około 3UO ha, nale2ące do Hlt:ronlmy Oskierczyny 
z mocy przedawnienia. Nr. Hip. 7289/B. 
W oznaczonym terminie osoby interesowane winne zgłosić swoje pra- 
wa do tych nieruchomości w kancelarji Wydzlalu Hipotecznego, Gmach Są- 
dów, przy ul. Mickiewicza pod Nr. 36 pod skutkami prekluzji, przewidzia- 
nemi wart. 153 ust. hip. z r. ]919. 
Wilno, dn. 25 listopada 1933 r. 


Pisarz Hipoteczny 
przy Sąd7ie Okręgowym w Wilnie 


Wydział Hipoteczny przy Wydziale Zamiejscowym w Lidzie Sądu 
Okręgowego w Wilnie obwieszcza, że niżej wyszczególnione 
lIieruchomości wywołane zostały do pierwiastkowego zapro- 
wadzenia hipoteki. 
Na dzieli 15 marca 1934 roku. 
1. Nieruchomość w miasteczku WasIliszkach powiatu SzczuczyńskleJ;;o przy 
ulicy Piłsudskiego (dawniej przy ulicy Grodzieńskiej) powierzchni: dłu- 
gości 190 arszyn przysądzona Lejbie Ajnsztejnowi od Szmujły Kopelmana 
Nr. Hlp. 339,,). 
2. Nieruchomość włościańska nadziałowa w miasteczku Ejszyszkach przy 
ulicy Piłsudskiego. pod Nr. Nr. 11 I 13 powierzchni ]68] metr. kw. na- 
byta przez Rozę Płocką I Hirsza Kremina od Berka Lewina. Nr. Hip. 3412. 
W oznaczonym terminie osoby Int..resowane willny zgłosić swoje prawa 
do tych nieruchomości w Kancelarjl Wydziału Hipotecznego w lidzie, ulica 
Suwalska Nr. 74, pod skutkami prekluzji, przewidzianemi wart. 153 Ustawy 
Hipotecznej z roku ]919. 
Lida, dnia 22 listopada 1933 r. 


Pisarz Hipoteczny 
przy Wydziale Zamiejscowym w Lidzie, 
Sądu Okręgowego w Wilnie 
(-) K. Kontowtt. 
Wydział Hipoteczny w Brześciu nad Bugiem Sądu Okr
gowe- 
go w Pińsku obwieszcza, że niżej wymienione nieruchomości 
wywołane zostały do pierwiastkowej regulacji hipoteki; 
Na dzieli 26 kwietnia 1934 roku. 


1/6982. 


Nieruchomość w m. Br/eśrlu n/B. przy ul. Kobryńskiej pod Nr. 
]28 powierzchni 599,55 mtr. kw. nabyta przez Piotra Gajewskiego 
z posiadania Jankla-Moszka Rubll1sztejna, Cypojry Maszbaum I Ester- 
Bruchy Koszczekowlcz. 
Nieruchomość - . Węnł Kolejowy normalnotorowy Brześć' ogólnej 
powierzchni 294 ha 9894 mtr. kw. nale2ąca do Skarbu Pa listwa 


2/6986.
		

/Czasopisma_139_04_334_0001.djvu

			334 


3/6989. Nieruchomość w m. Brzt'śclu n/B. przy ul. Steckiewicza pod Nr. 
61 powierzchni 490,64 mtr. kw. nabyta w spadku przez Relzlę, Sen- 
drra, Rubina i Rywkę Markiterów po zmarłym Herszu Markiterze. 
Obszar scaknlowy wsi Chlewiszczc, gm. Wttrzchowice. pow. Brzes- 
kiegu, powierzchni 10 8,3969 ha. 
Obszar scaleniow\' wsi Llssoty, 
m. 'fu rr1 a, pow. Brzeskiego po- 
wierze hni 441.4009 hll. 
6/7003. Ob
z:ir &clilc:1iowy wsi Stora Wid, gm. Mo!ykały, pow. Brzeskiego 
powierzchni 4 '3,1315 ha. 
7/7004. Obszar scaleniowy wsi Błudeń, gm.Slechnitwicze, pow. Prutańskie- 
go powierzchni 2508,5143 ha. 
W oznaczonym terminie osoby Intl'reSOW8ne winny zgłosić swe prawI 
pod skutkami prekluzjI. 
m. Brześć n/B. dnia 22 ilstopada ]933 roku. 


Pisarz Hipoteczny 
(-) l.e:Jpold Dmowski. 
Wydział Hipoteczny Sądu Okręgowego w Pińsku obwieszcza 
że niżej wymienione nieruchomości wywołane zostały do pier- 
wiastkowej regulacji hipoteki. 
Na dzieii 7 rr.arca 1934 roku, 
Działka f;!runtowa w mieście Kemll'ń-Koszyrsku tego! powiattt, 
woj"w. PoleskieKo, o powicrzchnl 477./9 metr. kw. 2:1.' wspólnem 
prawem do zaułka, prlyznane lierszowi I najcl ""erbom z mocy 
wyroku sądowt."go. 
Nieruchomość Vł mieści" StolInie. wojew. Poleskim przy ulicy 
Szpitalnej pod Nr. ]8, o powll'r7chnl l ha 2574 mdr. kw., stilno- 
wiąca własność Skarbu PliiJstwa Polskiego. 
Polwarlc lukowo-Drtt1.yłowlcze w gminie Janów, pow. Drohickim, 
województwie Poleskie m, o powit'rzchni 41 ha 6832 mtr. kw. otrzy- 
m .ny w spadku przez Marję I Anatoljt."gQ KrzywickiCh po Michale 
Krzywickim. 
Działka ziemi n,'działowej w urocz. ,Sznurok-Zldworje" przy wsi 
Halewo, gm. Pinkowlczl', pow. Pińsk im, o powierzchni około 
7283 mtr. kw. nabyta przez Annę Piedorowlc7. od Leona, Jozefl 
t Jana Krawców. 
Działka ziemi nadziałowej w urocz. .Dobro - Wólka' prlY wsi 
łłalewo, 
m. Pmkowlcze, pow. Pińsk!m o powierzchni około, 
35-\1 metr. kw. nabyta przez Antoniego Krawczuka od Leona, 
Józefa I Jana Krawców. 
Działka ziemI nadziałowej w urocz. .Morgl' pr7.Y wsi Halewo. 
gm. PInkowicze, pow. Piriskim O powierzchni około 3641 metr. kw. 
nabyta przel. Jana Poleszuka od Leona, Józ..ła I Jana Krawców 
Dzl:ilka ziem' rustykalnej w urocz ,Snumk-Wołoka' I Innych, 
przy wsi Ośnietyce, gm. Pinlwwicze, pow. Piń
klm, o powierzchni 
około 7283,20 mtr. kw. z prawem korzystania z ogólnego pastwiska 
i wy
onu gromadzkiej;!o wsi Ośnie1.yce, nabyta przez Aleksllndra 
lJłasowca od Konona Macukowicza. 
Dzlalka ziemi rustykalnej w urocz. .Borowlec' przy wsi Poltora- 
nowicze Rm. Zabc7.Ycl', pow. Pińsklm o powierzchni około 1,5022 
ha, nabyta przl'z Da'Hela Gusak,)\vskiego od .h-flrna Chmarnka. 
Działka ziem' łąkowej rustykalnej w urocz. .Głubel' przy wsi 
Tulatyn gm. Zabczyce, pow. Plńskim o powierzchni około t828 
mtr. kw. z połowy nadziału włościańskiego pochodząca, nabyta 
przez Mikołaja TUko od Mikity Chomeczko. 
Oziilłka ziemi ruslvkalnej w urocz. ,Głubel' przy wsI Tulatyn 
gm. Zabrzyce, pow. Pińsklm, o powiertchnl około 6828 metr. kw. 


4/7001. 
5/7002. 


] /9436. 


2/94G-l. 


3/9t8
. 


4/9493. 



/9494. 


6/9495. 


7/9-l97. 


8/9198. 


9/9500. 


10/9501.
		

/Czasopisma_139_04_335_0001.djvu

			lo 


335 


Z połowy nadzi/lłu włościańskieRo pochodząca, nabyta przez Anto- 
niego Szepiekwicza od Jefima Chomeczko. 
11j9j04. Nieruchomość w m-ku Łahlszynie. pow. Plń
kim przy ul. Kościuszki 
pod Hr. 8-a. dawniej 8. o powierzchni około 810 mtr. kw. nabyta 
przez Dawida Liwszyca od Mend. la Snowskiego. 
J2N506. Jedna szósta część nadziału włościHńskle
o' we wsi i przy wsi 
Kublik. gm. Osowce. pow. Drohlckim o powierzchni około 3 1 / he- 
ktarów z prawem korzystania ze wspólnych PHstwisk I nieut:ytków 
gromadzkich wsi Kublik, nabyta przez lofję Szyszuk od Marji 
Kościuczyk i Maryny Szysz. 
13/9508. Nieruchomość w Pińsku wOJew. Poleskim przy ul. Generała Kra- 
jowskiego, popuednio Tl'atralnej pod Nr. 40 dawniej. a obecnie 
55. o powierzchni 719.20 metr. kw. w czem: ziemi własnej 34,]3 
mtr. kw. I ziemi miejskiej wieczysto - czynszowej 61\,5,07 ml'tr. kw. 
nabyta przez S.lymona Najdusa w 2/5 częściach I Sorę Najdusową 
w pozostałych 3/5 częściach od kko vel leka i Chany-Dwejry mal- 
20nków Jakobsonów. 
]4fH509. IJziałka ziemi łąkowej Nr. 35 z maj. Krystynowo vel Łopatlno J;1m. 
Lemieszcwiczl'. pow. Pińskim o powierzchni 2 ha 1958 metr. kw. 
nabyla przez MHrka Oiedowca od AdHma Bogatko. 
]5/9510. Nieruchomość w Pińsku woiew. Poleskle:I, pr7Y ul. Nadbrze2nej 
pod Nr. 50 o powierzchni 272(; mtr. kw. stllnowiąca własność Skar- 
bu Państwa PolskieRo na zHsHd7ie art. XII. Traktatu RyskleJ;1o. 
16/9.511. Nieruchomo
ć we wsi Wlczówka pow. Pińsk Im. o powinzchnl ] ha 
1772 mtr. kw. stanowiąca własność Skarbll Pailstwa Polskiego na 
zasadzie art. XI/. Traktatu RyskieRo. 
W oznaczonym terminie osoby Interesowane winne zgłosić swoje pra- 
"';1 pod skutkami prekluzji. 
Pińsk, dnia 19 listopada 1933 rokII. 
p. O. Pi
arz Hipoteczny 
przy S
dzle Okręgowym w Pińsku 
(-) podpis nll'czytełny. 


Z R f\ D Y f\ D W O K f\ C K I E J W W I L N I E. 
OBWIESZCZENIE. 


Rada Adwokacka w Wilnie podajt' do wiadomości. te zgłosili się do 
Rady następllj.jcy petenci: 
O wpisanie na list.; aplikant6w adwokackich: 
I) Ajzensztejn Izrael--b. aplikant S:ldowy przy Sądzie Okrę[(owym 
w Pińsku. Wydział Zamiejscowy w Brlt'ŚClu, zam. w BrześclII przy ul. 04- 
browsklego Nr. 27, z siedzibą w Berezie Kartuskiej, pod patronatem adwo- 
kata Mikołaja Chwostowsklego. 
2) Bloch Pejsach - aplikant sądowy pr7Y Sądzie Okręgowym 
w Wilnie, 1/101. w Wilnie przy III. Zamkowej !\Ir. 69 z siedzibą w Wilnie 
pod patronatem adwokata IUIłe\a Kapłana. 
3) Bunlmowicz Hlrsz - IIpllka.,t sądowy przy Sądlle Okręgowym 
w WilnIe, zam. \V Wl1'lie przy ul. SadO\Vl'j Nr. 9 m. 3, z siedzibą w Wilnie 
pod patronatem adwokatll Wacława Rodziewicza. 
4) Dąbrowski Wojciech - magistl'r praw, zam. w Wilnie przy 
ul. Sierakowskiego Nr. 23 m. "1., z siedzibą w Wilnie pod patronatem adwo- 
kata Witolda Abramowicza. 
5) Kisielewicz Aleksander - b. apliklłnt sądowy przy Sądzie 
OkręRowym w Wilnie, zam. w Wilnie przy ul. Podgórnej Nr. 3 m. ]6, z sle- 
(jzlbą w Wilnie pod patronatem adwokRta ZagÓrskiego.
		

/Czasopisma_139_04_336_0001.djvu

			336 


6) Montwiłł Teodor-magister praw, zam. w maj. Belmoncie pow. 
Brasławskiego, z slt
dzibą w Drui pod patronałt'm adwokata Musajewa. 
7) Tejtelbaum Flawju.z-aplikant sądowy przy S
dzie Okręgowym 
w Wilnie, zam. w W,lnie przy ul. Wil'lka.Pohulanka Nr. 14 m 26 pod pa- 
tronatem adwokata Boleslawa Piekarskil'go. 
8) Szklelonek Mikołaj --aplikant sądowy przy Sądzie Okręgowym 
w Wilnie, zam. w Wilnie przy ul. Mickiewicza Nr. 30 m. 3, z siedzibą w WI1
 
nIe pod patronatl'nJ adwokata Jerzel:(o Preissa. 
9) Winogradowa Eugenja--apllkant sądowy przy Sądzie Okręgo- 
wym wydzillł Zamiejscowy w Lidzie, zam. w Lidzie przy ul. Suwalskiej Nr. 
21, z siedzibą w lidzie pod patronatem adwokata Oguszewlcza. 


TRE$Ć: L. S. - Ś. p. ,stanislaw Łopariński. Str. 301. L. Sumorok _ 
O ubezpieczeniu adwokatury. Str. 302. Orzecznictwo cywilne. Str. 306. 
.sprostowanie. Str. 311. Orzecznictwo karne. Str. 3]4. Z praktyki Naczelnej 
Rady Adwokackiej. Str. 3]9. Walne Zgromadzenie lzby Adwokackiej. Str. 320. 
Z Bibljografji. Str. 325. Wokanda Str. 328. Obwieszczenia. Str. 331. 
Z Rady Adwokackiej. Str. 335. 


KOMITET REDAKCYJNY: 
Dr. Franciszek Bossowski , Profesor U.S.B. Aleksander Jodziewicz. 
Sędzia Sądu f\pelacyjnego. Olgierd Kryczyński , Prokurator Sądu 
Najwyższego. Kazimierz Petrusewicz , f\dwokat. Bronislaw Ole- 
cbnowicz , f\dwokat. Dr. Halina Zasztowt-Sukiennicka , f\dwokat. 


- 


Od Administracji. 
. P. P. Prenumeratorów prosimy o uregulowanie zaległej 
i ''bieżącej prenumeraty. 
Prenumerata -wynosi 10 zł. rocznie, 5 zł. półrocznie, 3 zł. 
kwartalnie. Wpłacać należy pod adresem administracji-Wilno, 
Mickiewicza 49 m. 2, lub na konto czekowe P.K.O. N!! 81.610. 
Poszczególne numery i komplety z lat ubiegłych są do 
nabycia w cenie 1 zł. za numer, 10 zł. za komplet roczny. 


t 


NOWf\ KSIf\ŻKf\. 
Bronisław Wr6blewski, Prof. U.S.B. STUDJA Z DZIEDZINY 
PRAWA I ETYKI. CZĘ
Ć I. Postawa ustawodawcy I prawnika. 
ClĘ.:>Ć II. Kultura etyczna i prawna. "Studja z dziedziny prawa 
i etyki" ukazują siE: w prenumeracie. Przy zamówieniu prenumerator 
wpłaca jednorazowo 5 zł. za zeszyt pierwszy i ostatni. la każdy zeszyt 
dalszy prenumerator przekazuje 2 zł. po otrzymaniu blankietu P. K. O. 
załączonego do zeszytu. Zeszyty ]-6 już siE: ukazały i są do nabycia. 
Po wyjściu całości cena "Studjów" poza prenumeratą ulegnie podwyż;- 
szeniu. Wszelkie wpłaty należy uskuteczniać: P.K.O. na kontoNr. 81.951.- 
kSiE:garnia Kazimierza Rutskiego w Wilnie. 


Drukarnia 


Biblioteka Główna UMK 
1111111111111111111111111111111111111111111111111111111 
300046490263 


-